Blij met torische Artisan implant lenzen met +sterkte!

Door Victor op 4 september 2009
Vandaag is de tweede dag met mijn eerste inplantlens in mijn rechteroog en ik moet zeggen,… het bevalt erg goed. Maar dit forum is er niet alleen maar om over resultaten te lezen maar ook over de gehele ervaring. Nou goed,… ik zal maar eens wat schrijven over hoe het allemaal zo gekomen is.

Al zo’n 3 jaar geleden merkte ik dat ik steeds meer last kreeg bij het dragen van mijn harde contactlenzen. Ik droeg ze meer dan 25 jaar (ik ben nu 43) en had nooit eerder last gehad. Maar steeds vaker kreeg ik last van rode en branderige ogen. Bij CityLens in Den Haag waar ik al jaren kwam hebben we meerdere malen andere type lenzen geprobeerd maar niets hielp. Mijn sterkte (laatst gemeten) was L +6¾, cilinder –4 en R +6, cilinder –3,75) bleek lastig om de overstap nar zachte lenzen te maken. Door de hoge cilinders (die bij harde lenzen door traanvocht achter de lens worden gecorrigeerd) wordt het dragen van zachte lenzen lastig. Ze bewegen op het oog waardoor ze eigenlijk continu een wazig beeld veroorzaken. Dit bleek dus niet de beste oplossing. Ook een bril (los van het feit dat de glazen erg dik worden en je van die grote kikkerogen krijgt) corrigeert onvoldoende. Ik moest dus op zoek naar een alternatief.

Van laseren had ik allang begrepen dat dat voor mijn sterkte niet was weggelegd. Ik ben me toen gaan verdiepen in implantlenzen ( o.a. via www.ooglasertrefpunt.nl).
Na met te hebben verdiept in een goede kliniek ben ik uitgekomen bij de Rijnzicht Oogkliniek in Oegstgeest. Ik koos voor hun om een aantal redenen.
> In de buurt van mijn woonplaats,
> Goede rating in onderzoek consumentenbond,
> Langdurige ervaring met Arisan en Artiflex
> Ze maakten op mij een prettige, betrouwbare en bovenal professionele indruk

Op 4 februari ben ik er heen geweest voor een quickscan. Dit is een kort durend onderzoek waar bij wordt gekeken of je aan de belangrijkste criteria voldoet. Deze quickscan werd uitgevoerd door de optometrist. die overigens ook een zeer professionele indruk maakte. De uitkomst was positief en ik kon een afspraak maken voor een uitgebreid vooronderzoek. Dit heeft op 19 maart plaatsgevonden.
Bij dit onderzoek, dat deels door de optometrist en deels door de oogarts wordt uitgevoerd, wordt nog verder gekeken. Ook wordt uitvoerig gesproken over de te verwachten resultaten en de risico’s. Ik ben iemand die graag wil snappen hoe zo’n operatie in elkaar steekt en waarom bepaalde keuzes worden gemaakt. De oogarts (Wouter v.d. Berg) nam altijd de tijd om mijn vragen te beantwoorden en mijn nieuwsgierigheid te bevredigen.

Uit alles bleek dat ik me kwalificeerde voor Torische Artisanlenzen. Het enige was dat mijn pupillen in het donker redelijk groot zijn hetgeen het ‘risico’ op het zien van Halo’s en/of Glare’s na afloop vergroot. Ik vas vanuit mijn harde contactlenzen periode natuurlijk al bekend met dit fenomeen en vond het niet een ongemak dat opweegt tegen het gemak van goed kunnen zien. Bovendien wen je er op een gegeven moment aan en neem je het als het ware niet meer waar. De oogarts informeerde me nadrukkelijk over de mogelijk risico’s en de kans daarop maar ook over de te verwachten uitkomst. Hij gaf aan uit te willen komen ergens op een reststerkte tussen de –1 en +1. Daarnaast gaf hij aan dat het best een gecompliceerde operatie zou worden omdat het moeilijk zou zijn om de Torische Artisan lens exact in de juiste hoek op de iris te plaatsen. Als nl. dat niet goed gebeurt is het effect van het cilinder in de lens weg en werkt het eigenlijk averechts. Al met al dus een precisieklus.

We besloten het avontuur aan te gaan mits ik de ingrepen van mijn verzekeraar vergoed zou krijgen. De oogarts gaf aan dat het in mijn geval echt een medische indicatie aan de orde was en dat de verzekeraar in principe vanuit de basisverzekering zou moeten vergoeden. Hij heeft mij een brief meegegeven t.b.v. de medisch adviseur van de zorgverzekeraar waarin mijn ‘geval’ werd beschreven. Wel zij hij ook dat verzekeraars niet altijd tot vergoeding overgaan ook al voldoe je aan de criteria die ervoor staan.
Ik heb op het internet gezocht naar welke criteria er worden gehanteerd en dat bleek niet altijd even eenduidig. Normaal gesproken wordt de Consensus Refractiechirurgie februari 2006 van
Nederlands Gezelschap voor Refractiechirurgie gevolgd. Maar verzekeraars willen daar nog wel eens in hun voordeel van afwijken. Ook vond ik een advies van het CVZ inzake een geschil omtrent vergoeding door de verzekeraar. O.b.v. de brief van de oogarts en een eigen verklaring m.b.t intolerantie voor contactlenzen (die ze bij CityLens mochten verifiëren) is door CZ toegezegd de volledige ingreep te vergoeden en een machtiging afgegeven.


Op 14 april kreeg ik van CZ te horen dat zij tot volledige vergoeding over zouden gaan. Nu werd het allemaal wel heel erg echt. Het voelde alsof er geen weg meer terug was. Niet dat ik twijfelde maar zo’n operatie in je oog leek me best wel eng. Maar goed het mogelijke resultaat lonkte ook wel.

De oogkliniek ging de lenzen bestellen en data voor de operaties kon worden ingepland. We besloten eerst met het rechteroog te beginnen en de week erna het linker oog te doen. 2 en 9 september stonden met grote letters in de agenda.

Vlak voor de operaties (27/8) ben ik nog in de oogkliniek geweest om foto’s van mijn irissen te maken. Deze waren nodig zodat de oogarts aan de hand van de tekening van de iris en met behulp van eenvoudige Geodriehoek de exacte plaatsingsas van de lens op de iris kon bepalen. Dit weer om een optimale ‘werking’ van het cilinder te waarborgen.

Afgelopen woensdag was het dan zover. Om 13.30 uur kon ik me, nuchter en wel, melden bij het Behandelcentrum OK van het Diaconessenhuis in Leiden. Hier werd ik keurig op tijd door heel vriendelijke medewerkers ontvangen en klaargemaakt voor de operatie onder algehele narcose (dit had de voorkeur van de oogarts maar ook van mij). Je wordt met een operatiehemd in een soort tandartsstoel een aantal keren in het oog gedruppeld om te verdoven en de pupil te verkleinen. Ook wordt er een infuusnaald in de arm aangebracht t.b.v. een infuus en het toedienen van het narcosemiddel. Na ongeveer een uurtje kon ik de operatiekamer in.
Daar aangekomen ging alles heel snel. Binnen een paar minuten was ik onder narcose en kon de operatie worden uitgevoerd. Een uurtje later werd ik wakker op de uitslaapafdeling. Ik had nergens pijn en voelde me goed. Na enige tijd kwam de oogarts even kijken. Hij vertelde me dat alles goed was gegaan en dat lens op exact de juiste plek zat. Het kon niet beter. De operatie zelf was ook voorspoedig verlopen en er hadden zich geen ongeregeldheden voorgedaan. Ik had een doorzichtig kapje ter bescherming, voor mijn oog vastgeplakt zitten.Maar mijn oog zat nog door de zalf die erin gesmeerd was dicht geplakt. De oogarts zei dat ik mijn oog gewoon open kon doen en dat door veel te knipperen de zalf ook snel zou verdwijnen.
Daarna kon ik naar huis.

’s-Avonds al kon ik door het kapje heen kijken en het leek erop dat ik goed kon zien. De nacht was wat onrustig maar dat kwam vooral doordat ik de ervingen van de dag nog een paar keer herbeleefd heb. Ik heb geen enkele pijn gevoeld. Hooguit een klein beetje trekkerig gevoel in het oog alsof het een beetje geïrriteerd is, maar meer dan dat ook niet.
De volgende dag ter controle naar de oogarts. Hij was nog steeds erg enthousiast over zijn prestatie. Het zicht was erg goed. Wel gaf hij aan dat dit nog wel iets zou verminderen omdat door de verdovende druppels de pupil nog iets verkleind was. Ook de hechtingen waren goed aangebracht zodat die niet ook nog voor een extra astigmatisme (cilinder) zouden zorgen. Tevens bleek de oogdruk goed te zijn.

Op dit moment, 2 dagen na de operatie, lijkt het zicht nog steeds goed. Ik vermoed dat er iets is over-gecorrigeerd en dat ik ergens op een kleine -/- sterkte zal uitkomen. Ik heb gisteren even de bril van mijn vrouw opgezet (-1) en kon in de verte erg scherp zien met mijn geopereerde oog. Dat lijkt gunstig i.v.m. met het uitstellen van de noodzaak voor een leesbril. Nu is het nog even afwachten wat de komende week gaat brengen. Woensdag ga ik voor het linkeroog onder het mes en dat betekent dat ik m.i.v. maandag in dat oog geen contactlens meer kan dragen. Ik vermoed dat dat wel een hele rare sensatie zal zijn; een goed oog en een heel slecht oog. Hoerdoor ontstaan behoorlijk beeldgrootte verschillen met mogelijk duizeligheid, vermoeidheid en hoofdpijn tot gevolg. Maar goed, ik zal daar even doorheen moeten om een optimaal resultaat te kunnen krijgen.

Binnenkort zal ik meer laten weten over hoe het met het 2e oog is verlopen.