Geen weg meer terug. Komt het ooit nog goed? + UPDATE

Door Linda op 21 september 2008
Al sinds mijn achtste heb ik een bril. Iets wat ik altijd vreselijk heb gevonden. Daar ik de laatste tijd steeds meer last kreeg van mijn lenzen op mijn werk door vooral de droge lucht en het een kinderwens was om weer scherp te zien zonder bril, dacht ik al een tijd aan een laserbehandeling. Daar een goede kennis van mijn ouders met volgens haar goede resultaten was geholpen, besloot ik informatie in te winnen. Na veel telefonisch contact en schriftelijke informatie heb ik op 31.3.2004 een afspraak gemaakt bij een kliniek in België.

Na een vooronderzoek van een half uur deelde de arts aldaar mij mee dat ik in aanmerking kwam voor de laserbehandeling. Daar ik van ver kwam, wilde hij mij wel gelijk - eerst aan één oog - helpen. De arts deelde mij mee alleen de LASEK-methode toe te passen, daar hij dit veiliger vond.

Op 13.4.2004 na wat computer en leeswerk op mijn werk, kreeg ik eerst pijn aan de achterkant van het rechter oog(bol). Daarna volgde een enorme hoofdpijn die uitstraalde naar nek en kaak. Ik kreeg toen zeer wazig zicht, alsof je door een beslagen bril keek. Daarna leek het net alsof ik door een tunnel keek. Daarna werd het enkele seconden helemaal zwart voor mijn ene oog, wat mij een gevoel van flauwvallen/duizeligheid gaf. Na twee uur verdween het wazig zien en werd mijn oog vuurrood. De rechterpupil was gek genoeg groter dan het onbehandelde linkeroog. Dit alles beperkte mij zeer in mijn doen en laten. Dit heb ik gelijk telefonisch gemeld aan de arts.

Op 16.4.2004 had ik een controle voor het behandelde oog en sprak ik mijn verontrusting uit voor wat mij was overkomen. De arts schaarde mijn problemen onder de normale bijeffecten van het genezingsproces. Ik had wel een lichte overcorrectie, maar dat zou binnen een half jaar verdwenen moeten zijn. Ik moest het maar wat rustiger aan doen. Dezelfde dag is het tweede oog gedaan. De arts zei dat dat het wazig en dubbel zien zou verhelpen, daar ik nu nog geen contrast had, omdat er pas één oog was behandeld. De behandeling van het tweede oog viel mij enorm tegen. Wat een napijn. Het was zelfs zo erg dat ik uit pure ellende - toen ik de kliniek niet kon bereiken - de volgende dag naar de Eerste Hulp ben gegaan.

Naar mate de maanden verstreken en ik een tijd uit pure noodzaak halve dagen ben gaan werken, bleef ik last houden van verschillende klachten: rode droge ogen, het gevoel geen contrast te hebben, dus dubbel zien. Bij schemerlicht, kunstlicht en donker werd het zicht wazig, waardoor ik ’s avonds geen auto meer kan rijden en ik zag halo’s.

Daar mijn eigen arts maar bleef volhouden dat alles goed was en dat ik het tijd moest geven, heb ik op 7.10.2004 een afspraak gemaakt voor een Second Opion bij een ander lasercentrum in Rotterdam. Ik ben toen bij een optometrist en een oogarts geweest. Uit het onderzoek kwam het volgende naar voren:

- Ik heb erg grote pupillen (Rechts 8,31 mm en Links 8,05 mm). In Rotterdam wordt men dan niet behandeld daar de te behandelen zone te groot is voor een goed resultaat.

- Mensen met een pigment spinsel hebben een verhoogde kans op een glaucoom en worden daarom afgewezen voor behandeling. Ik werd dringend verzocht iedere vijf jaar bij een oogarts een oogboldrukmeting te laten verrichten.

- Tevens een decentratie van 0,5 mm. (de uitleg wat decentratie is, is te vinden op deze site in het menu lasik of lasek/prk bij ‘complicaties’.

Met deze onderzoekgegevens ben ik enkele weken later terug gegaan voor een ‘nacontrole’. Toen hij vroeg hoe het ging, ben ik maar gelijk met de deur in huis gevallen. Dat als ik dit alles had geweten, ik mij nooit had laten laseren. Daarop reageerde hij nogal verbaasd, want het zag er allemaal goed uit, mijn zicht was bijna optimaal en ik had nog maar een lichte (cilinder)afwijking. Daar de één er volgens de arts er meer last van heeft dan de ander, zal hij mij kosteloos met een bepaalde techniek uit Duitsland, genaamd Hutz behandelen voor de laatste correctie. De arts deelde mede dat deze techniek wel niet bekend zal zijn in Nederland, want deze techniek wordt nog niet door veel artsen toegepast. Deze methode is minder ingrijpend dat Lasik/Lasek want hij lasert dan door het hoornvlies heen om naast de pupil de randen te behandelen om de cilinderafwijking te verhelpen. Hij komt dan niet bij het gevoelige pupilgedeelte. Ik vroeg hem wat de risico’s waren als het niet lukte en als dat zou gebeuren of ik dan nog verder van huis was. Hij garandeerde dat het enige wat kon gebeuren is dat ik hetzelfde zou zien als nu, maar zeker niet slechter. Er zal dan niets veranderd zijn. Na dit allemaal aangehoord te hebben, heb ik hem geconfronteerd met de resultaten van Rotterdam. Daar reageerde hij gelijk extreem verdedigend op. Hij wou de resultaten nog niet eens inzien, want het was allemaal laster. Zij willen slechte reclame voor hem maken, want ze willen niet dat men naar het buitenland gaat om te laseren en dat zij hem kenden. Ik vertelde hem dat zij met geen woord over hem gerept hadden, dat ze hem helemaal niet waren afgevallen, maar dat zij een aantal zaken hebben geconstateerd en ik zei dat ik zijn reactie erop wilde hebben. Ik voelde dat hij zich niet op zijn gemak voelde en dat hij onrustig werd. Nu is dus het volgende:

- Rotterdam zegt dat ik te grote pupillen heb om te behandelen, mijn eigen arts zegt hier niets over

- Rotterdam constateert een decentratie van 0,5 mm, mijn eigen arts zegt 0,1 mm (is te verwaarlozen volgens hem)

- Rotterdam constateert een pigment spinsel, wat betekent dat ik een verhoogde kans heb een Glaucoom. Mijn eigen arts zegt niets te vinden en dat Rotterdam mij alleen bang zit te maken.

Ik zei hem dat ik het een nogal ernstige zaak vind als dat het geval is en vroeg hem waarom een arts dat zou doen. Om hem laster te bezorgen, volgens zijn zeggen. Tevens is het aan iedereen aan te raden na je veertigste een oogboldrukmeting te laten uitvoeren omdat we dan allemaal een groter risico hebben op staar. Op mijn mededeling dat ik pas 30 jaar was werd niet gereageerd.
Mijn arts stelde dan ook een onderzoek bij een van zijn optimisten voor op 19.1.2005 om mijn ongerustheid weg te nemen.

Naar mate het gesprek vorderde werd hij rustiger, zeker na mijn subtiele opmerking dat als ik geen vertrouwen in hem had, ik hier niet zou zijn. In het begin van het gesprek reageerde hij alsof hij voor de medische tuchtcommissie moest verschijnen en er vielen lange stiltes. Hij wist volgens mij echt niet wat hij moest zeggen.

Ik ben 19.1.2005 weer terug naar zijn optometrist gegaan. Deze mevrouw constateerde ook geen afwijkingen; hoornvliesdikte en oogboldruk goed (17,5) Het zicht bij een normaal persoon 10/10, bij mij was die 20/10, dus nog beter. Maar zij constateren wel dat mijn rechteroog dominant is door de cilinderafwijking in mijn linkeroog. Ze willen me kosteloos herbehandelen met de methode van Hutz. Tevens heeft mijn arts de resultaten van Rotterdam zo hoog opgenomen, dat hij het gelijk is gaan bespreken met zijn mede Hoogleraarcollega’s in het buitenland. Zij concludeerden ‘dat dat bekend is van Rotterdam’. De bal wordt dus over en weer gekaatst en ik loop van het kastje naar de muur.

Afgelopen maandag 18.4.2005 heb ik een afspraak gehad voor een Third Opion bij weer een andere bedrijf in Delft. Ik heb daar een vooronderzoek gehad en een gesprek. Het resultaat was nagenoeg hetzelfde als in Rotterdam. De arts aldaar vond ook dat ik een forse decentratie heb van 0,4 mm. Volgens mijn eigen arts was dat 0,1 mm dus te verwaarlozen, de één heeft nu eenmaal meer discomfort van dit en van een lichte cilinderafwijking, waren zijn letterlijke woorden. Het linkeroog is er volgens hem slechter aan toe dan voor de behandeling. Rechts is mijn zicht 130% en links nog geen 100%. De arts van de 3e opinion raadde verdere behandeling in België af. Hij zal onderzoeken wat de Hutz-methode is. Het probleem ligt volgens hem namelijk helemaal niet bij mijn cilinderafwijking (die ik naar mijn weten voor de behandeling ook niet had) maar puur aan de decentratie. Daar komen alle problemen van waar ik nu last van heb. Een bril heeft volgens hem dus geen zin, daar het probleem niet bij de cilinderafwijking ligt, maar bij de decentratie. Door de decentratie fluctueert het zicht dusdanig dat een bril dat onmogelijk kan corrigeren. Misschien zijn lenzen een oplossing. Hij gaat nu contact opnemen met een Duitse fabrikant van lasers samen met mijn metingen om te kijken of hij mij nog kan helpen. Als laatste deelde hij nog mee dat gezien de onderzoekresultaten het onmogelijk is dat ik goed kan zien. Hij noemde mijn zicht ronduit belabberd. Hij vroeg welk type laser was gebruikt bij mijn behandeling. Dat wist ik niet meer, maar we hebben samen naar de site van mijn eigen arts gekeken.

Toen hij de laser bekeek, deelde hij mede dat hij niet zo goed kon zien wat voor soort laser het was, maar dat het er wel oubollig uitzag. Op mijn vraag of ik te vergelijken ben met de mensen die in Portugal zijn gelaserd met verouderde apparatuur en waardoor bij die mensen ook decentratie ontstond, antwoordde hij volmondig dat het op hetzelfde neer komt.

Mijn oogsterkte voor behandeling was:

R -3,50 Cyl. -0,50 as 129
L -3,75 Cyl. 0,0

Door Rotterdam gemeten op 7.10.2004:

R +1,25 Cyl. -0,5 as 80
L -0,25 Cyl. -1,5 as 102

Door de arts van de 3e opinion gemeten op 18.4.2005:

R +1,00 Cyl. -0,50
L -0,50 Cyl. -2,00

Door het heen en weer geslinger van verschillende medische resultaten, de onzekerheid en frustratie, het feit niet serieus te worden genomen en alle lichamelijke klachten, heeft de hele toestand bij mij inmiddels geleid tot overspannenheid waardoor ik bijna drie maanden heb thuisgezeten. Daarna ben ik gedeeltelijk weer gaan werken. Ik werk momenteel weer fulltime, maar het gaat nog steeds niet goed. Ik heb op veel dagen het gevoel mijn ogen te moeten scherpstellen. Ik ben na een werkdag moe en heb hoofdpijn. Daar een bril geen verbetering geeft, ben ik ’s avonds ook nog eens minder mobiel, waardoor ik minder de deur uit kan gaan.

En dan heb ik het nog geeneens gehad over het financiële plaatje. De laserbehandeling die mij misschien had kunnen helpen op lange termijn, kost mij veel geld.

Ik vind dat de arts in België een verwijtbare fout gemaakt en ik wil hem dan ook aansprakelijk stellen voor alle geleden en toekomstige (financiële) schade. Ik heb ca. EUR 2.000 betaald voor de laserbehandeling en heb 2.000 km gereden voor controles. Wil ik ooit enigszins, indien mogelijk, een beter zicht krijgen, waardoor ik weer 100% mijn werk kan doen (adviseur bij een bank), dan zal een nieuwe behandeling in Nederland al gauw EUR 4.000 gaan kosten.

Het enige wat ik nu kan doen, is afwachten. Tot die tijd hoop ik dat mijn werkgever nog genoeg begrip zal opbrengen voor mijn situatie. En het allerbelangrijkste: Dat ik het nog kan uithouden.
 
 
UPDATE 20-9-2008

Na 3 jaar procederen en diverse Belgische en Nederlandse laserspecialisten te hebben geraadpleegd, heb ik begin januari 2008 besloten de rechtszaak te laten rusten. Ik wilde verder met mijn leven en kon mij enigszins behelpen met mijn “goede”rechteroog. Diverse laserspecialisten hebben mijn vermoedens bevestigd, maar geen arts zet het op papier. De laatste arts waar ik in België op consult ben geweest in januari zei dat ik gewoon ‘bad luck’had. Door de decentratie en mijn grote pupillen heb ik veel meer last van de problemenmensen met kleinere pupillen hier veel minder last van, maar ik heb aardig grote pupillen, dus het was een kwestie van ‘bad luck’. Hij achtte herstel met een corrigeerde laserbehandeling een soort van uitproberen. Ik heb volgens hem wel degelijk een behoorlijke decentratie. In combinatie met mijn grote pupillen geeft het erg veel klachten. Iemand met kleinere pupillen zal waarschijnlijk geen problemen hebben met deze decentratie. Dit win je gewoon niet.
 
Ik ben in april naar Dr Michiel Luger van Vision Clinics in Delft geweest. In hem als arts heb ik als enige nog vertrouwen. In het gesprek zei hij dit keer dat als de behandeling mislukt, dat ik er in ieder geval niet slechter van word door de huidige techniek. Dat was 3 jaar geleden wel anders.
 
Ik had nog steeds de toezegging van 3 jaar geleden van Zilveren kruis dat zij de herstelbehandeling zullen vergoeden daar er sprake is van medische noodzaak. Ik heb een batterij aan klachten gehad de afgelopen jaar door deze mislukte laserbehandeling. Ik vind het nog steeds doodeng. Ik heb zoveel napijn aan mijn linkeroog gehad. Dit bleek dus door het flapje te komen. Bij het verwijderen van de verbandlens is waarschijnlijk een stukje epitheellaag weer losgetrokken. Ik had ook erg veel littekenweefsel wat nu eindelijk bijna weg is.
 
Tot op heden heb ik alles met mij rechteroog(dominante) oog gedaan. Tot ongeveer een maand of 2 geleden; ineens zag ik niet scherp meer met het rechteroog. Ik las een 6 als een 5 en een 8 als een 0 en andersom. Ik kreeg ontzettende hoofdpijn en zeer pijnlijke spierpijn aan de spieren rondom mijn ogen, alsof je uren met dichtgeknepen ogen in de zon heb gezeten. Het werken bij de bank ging echt niet meer en op advies van de oogspecialist en Arbo arts werk ik momenteel halve dagen.
 
Ik ontkom er dus niet meer aan om mij te laten behandelen, want ik zie zo slecht. Ik ben op 25 juli weer naar de kliniek gegaan van een nieuwe meting en mijn vermoedens werden bevestigd” Het rechteroog is verslechterd; Ik had +0,50 met een cilinder van -1 in april, deze is nu ineens +2 met een cilinder van -1,5 De arts legde uit dat ik gewoon mijn hersenen niet langer voor de gek kon houden. Het beeld was al jaren vertekend door de foutieve laserbehandeling en het beeld wordt nu gewoon niet meer goed doorgegeven aan mijn hersenen met alle gevolgen van dien.
 
Ik heb toen besloten mijn linkeroog op 17 september door een zogeheten customized behandeling te laten corrigeren.
 
Een week voor de behandeling heb ik nog een week plat moeten liggen op mijn bed door een zeer pijnlijke acute ontsteking van de aanhechtingspezen in mijn ruggenwervel door overbelasting. Het gevolg van het turen naar de computer om enigszins mijn werk nog te kunnen doen.
 
Op woensdag 17 september 2008 zal ik om 11.15 worden geholpen door Dr. Luger van Vision Clinics. Gek genoeg was ik nerveuzer dan de eerste keer. Wellicht omdat alles hier van afhangt. Wat een wereld van verschil.; ik heb niet eens gemerkt dat de laser aanging. In Antwerpen vier jaar gelden leek het wel een mitrailleur. Wellicht toch een gedateerde laser geweest. Wie zal het zeggen?
 
Na de behandeling heb ik er branderige ogen gehad. Alsof je voor een bak met uien stond en tranen! Dit duurde tot 18.00 ’s avonds en toen hield het op. Echter ging het de volgende dag om 14.00 weer verder. ’s Nachts ben ik eruit gegaan om toch maar verdovingsdruppels te gebruiken. Het was zo gevoelig.
 
Ik heb nu 2 ½ dag verder en mijn oog voel nog steeds zeer branderig aan. Het valt mij wel tegen. Ik heb ook lichtelijk een beetje verhoging gehad. Dit komt waarschijnlijk allemaal door de spanning.
 
Ik had vrijdag een afspraak om de verbandlens te verwijderen; mijn grootste angst, 4 jaar geleden ging dat niet helemaal goed en heb ik 1 dag enorme napijn gehad. Het bleek nog te vroeg te zijn en na het weekend mag de verbandlens eraf.
 
Het is nu de derde dag en de brandige pijn is sinds vanmorgen opgehouden. Hoe het straks is met het zicht, is nog maar afwachten. De arts vertelde mij dat de behandeling heel goed is gegaan en dat het nu gewoon tijd kost.
 
Als het linkeroog zich helemaal hersteld, is het rechteroog aan de beurt en hoop ik zo “kinderdroom wordt nachtmerrie” zo ver achter mij te laten.