Het is gelukt: trouwen zonder bril

Door Kim Peters op 19 juni 2013

Wat ben ik blij! Ik kreeg altijd overal te horen vroeger dat ik een "rare sterkte" had: dat scheen vooral te komen door de combinatie van een hoge min-cilinder en hoge plus-sterkte.

Vanaf mijn 11e al lenzen gedragen omdat mijn bril echte jampotglazen had. Een paar jaar geleden moest ik toch weer aan de bril: vanwege de luchtregeling op mijn werk kon ik mijn lenzen ineens niet meer verdragen want iedere keer als ik ze direct na werk uitdeed had ik ontzettende pijn in mijn ogen.

Omdat ik mij met mijn bril mezelf niet meer kende had ik daar heel veel moeite mee en ging ik zoeken naar een alternatief: laseren of lensimplantaten. Overal waar ik kwam kreeg ik weer te horen dat dit vanwege de "rare sterkte" (probleem bij laseren) en mijn enorm grote pupillen (probleem bij lensimplantatie) niet mogelijk was. De enige optie was wachten op nieuwe technologie waardoor het wellicht wel mogelijk zou worden.

Ik heb 2,5 jaar gewacht en ben toen bij de Visus Oogkliniek langsgegaan om te kijken of er al een mogelijkheid was om van mijn bril af te komen. Binnenkort zou ik gaan trouwen en het ergste dat ik me kon bedenken was dat ik met een bril op in mijn trouwjurk zou staan. Ik had weer een afwijzing verwacht en het was dan ook geweldig om te horen dat er een laserbehandeling was die geschikt was voor mijn ogen. Intra Lasik. Ik kon het niet geloven!

Meteen ben ik gaan proberen om de behandeling vergoed te krijgen maar dat ging niet gemakkelijk. Overgestapt naar een nieuwe verzekering maar ook daar niet gelukt. Het rare is dat hoe moeilijker je ogen zijn, hoe moeilijker het wordt om iets vergoed te krijgen! Bij de Visus Oogkliniek ben ik zo goed geholpen in deze strijd, maar helaas is het me niet gelukt. Je moet bijna blind zijn en kunnen bewijzen dat je niet tegen je lenzen kunt en dan nog zeggen ze "dan draag je toch een bril?".
Uiteindelijk deze strijd opgegeven en gewoon hard moeten sparen om mijn ogen te laten laseren. 14 mei was het zover.

Precies een maand voor de bruiloft had ik een afspraak om gelaserd te worden. Ik heb me enorm zenuwachtig gemaakt vooraf en kreeg daar een kalmerend pilletje voor. Uiteindelijk zenuwen voor niets, want het was echt zo gepiept allemaal.

We zaten met 6 mensen in een wachtruimte waar we (na verdovende druppeltjes in het oog) om de beurt binnen geroepen werden om het flapje te maken. Dat deed absoluut geen pijn, je voelt alleen wat druk op je oog.

Zelf was ik heel bang voor het idee dat je iets op je oog af zou zien komen, maar dat zie je helemaal niet. 1 minuut per oog was alles.

Daarna moest je 5 minuutjes zitten in de wachtruimte. Je ziet dan even extra wazig vanwege het flapje. Vervolgens werden we om de beurt weer in een andere behandelkamer geroepen, de kamer waar het echte laseren gebeurde. Je gaat liggen op een comfortabele stoel en moet je concentreren op 1 lampje in het apparaat dat voor je hoofd zit. Voor je het weet zijn allebei je ogen (wel 1 voor 1) gelaserd en worden de flapjes weer glad op je oog gelegd.

Hierna mochten we naar een soort verkoeverkamer met heerlijke stoelen en kregen we uitleg over hoe je moet druppelen, hoe vaak, en wat je wel en niet mag doen in de komende dagen en weken.

Het leuke was, dat ik mijn bril meteen al niet meer nodig had! Ik zag nog een beetje vreemd. Het was onwerkelijk om geen lenzen in en geen bril op te hebben, maar toch al beter te kunnen zien dan hiervoor zonder bril of lenzen.

Eenmaal thuis (hadden ze voorspeld) heb ik ongeveer 3 uurtjes hevige pijn gehad in mijn ogen (gek genoeg dezelfde pijn als vroeger wanneer ik mijn lenzen uitdeed). Ik kon echt geen enkel licht verdragen en heb in een donker huis op de bank gelegen met een zonnebril op en ook nog een deken over mijn hoofd, gewoon de pijn uitgezeten.

Na die 3 uurtjes pijn was het in 1x helemaal weg. Ik heb wel mijn zonnebril opgehouden en kon nog geen tv kijken of computeren vanwege het felle licht van de schermen, maar heb een muziekje opgezet en heb van blijdschap staan dansen in de woonkamer!

De volgende dag zag ik meteen al beter en bij de controle (de dag na de behandeling) was al duidelijk dat alles helemaal goed was. De sterkte schommelt de eerste 6 weken nog wel, maar daarna veel minder en na 6 maanden weten we het echte eindresultaat.

Maar ik ZIE. Zonder bril! Zonder lenzen! Op sommige momenten zie ik al beter dan vroeger met bril (het is nu 3 weken na de behandeling).

Over een paar dagen is de bruiloft en kan ik heerlijk mijzelf zijn. Zonder bril. Ik kan niet wachten!

Bij de Visus Oogkliniek zijn ze ontzettend vriendelijk en behulpzaam en doen alles om je op je gemak te stellen en te helpen. Ze geven heel goede voorlichting, zijn heel duidelijk.

Ik ben meer dan blij met deze oogkliniek en zou ze echt aan iedereen aanbevelen! -Kim-