Ik ben ontzettend blij dat ik voor deze relatief nieuwe behandeling heb gekozen.

Door Elisa Nobels op 6 maart 2014

Ik ben op 11 januari geopereerd aan mijn ogen. Ik had de ReLex Smile behandeling beiderzijds.

Dokter Hugo Vancleynenbreugel heeft de behandeling uitgevoerd in Medifocus te Oud-Heverlee. Ik ben uiterst tevreden over de professionele doch persoonlijke behandeling.

In september of oktober 2013 had ik een afspraak voor iets helemaal anders, maar in de wachtzaal lag informatie over de laserbehandelingen die hij aanbood. Ik heb tijdens die eerste consultatie heel oppervlakkig geïnformeerd en meteen ook een afspraak gemaakt voor het vooronderzoek. Dit is nodig omdat er dient nagegaan te worden of je een geschikte kandidaat bent voor een laserbehandeling in het algemeen en voor de specifieke behandeling die ik wilde (ReLex smile) in het bijzonder. De keuze daarvan heb ik overigens gedaan met het volste vertrouwen in de geneeskunde in het algemeen en in de dokter en het ziekenhuis in kwestie in het bijzonder. Wat me aan de aanpak van de dokter erg aansprak, was het feit dat hij erg strenge criteria hanteert om de operatie al dan niet uit te voeren. Zo neemt hij erg nauwe marges op de verschillende parameters, hetgeen hem én de patiënt kan garanderen (in de mate dat dit binnen de geneeskunde "garanderen" kan genoemd worden, uiteraard) dat er een goed resultaat bekomen kan worden. Ik voelde me hierdoor erg veilig.

Nadat het vooronderzoek was uitgevoerd, met een positief antwoord, kon een afspraak worden vastgelegd voor de eigenlijke operatie. Er werd uitgebreid de tijd genomen om alles grondig en volledig uit te leggen, me gerust te stellen...dit is iets wat ik overigens altijd ervaren heb, bij elke consultatie vooraf én achteraf: de tijd die genomen wordt om met veel respect en kwaliteit aan het werk te gaan, is zeker verschillend van andere ziekenhuizen en/of dokters die met veel meer stress en tijdsdruk zitten waardoor het voor de patiënt minder aangenaam en comfortabel is.

De dag van de operatie zelf verliep erg vlot: ik ben om 11 uur toegekomen, er werd nogmaals tijd genomen om de hele procedure te overlopen. Rond half 12 ben ik de operatiezaal binnengegaan. Mijn ogen waren intussen volledig verdoofd en ikzelf was goed ingepakt. De ingreep zelf was een heel aparte ervaring: je voelt angst en blijdschap tegelijkertijd. De behandeling zelf voelde volledig verschillend aan beide ogen, hetgeen misschien voor wat onzekerheid zorgde, maar dan waren er de dokter en de verpleegster om me gerust te stellen.

Ik heb rond 12u plaatsgenomen in de wachtzaal. Met een koffietje en wat gezelschap werd ik nauwlettend in de gaten gehouden. Rond 12.30u werden een aantal onderzoeken gedaan met de gebruikelijke toestellen in de spreekkamer. Dit om na te gaan of alles volgens wens verliep. Op dat moment had ik overigens nog helemaal geen pijn, noch irritatie.

Thuisgekomen begon ik gevoelig te worden aan licht. Ik had ook steeds meer de neiging om mijn ogen dicht te houden. Dat voelde aangenamer dan open. Ik ben dan met een lichte pijn - maar zonder pijnstillers - in de zetel gekropen en twee uur later werd ik wakker, zonder pijn, maar met alle boeken in het boekenrek voor me volledig afzonderlijk zichtbaar: een ware openbaring! De mist die ik vlak na de operatie waarnam, was grotendeels verdwenen. Ik was wel nog gevoelig aan licht en koude.

Rond 17u zijn we de stad ingetrokken en hebben een glas gedronken op een geslaagde operatie: vrienden en familie konden niet geloven dat ik slechts 5 uur na de ingreep gezellig op café zat! Die avond kon ik voor het eerst ook de ondertitels op tv lezen zonder bril: echt ongelooflijk! Met oogkapjes op en vol verwachting voor wat er de volgende dagen nog komen zou, ging ik mijn eerste brilloze nacht tegemoet. De emotie "s ochtends is bijna niet te beschrijven: de wekkerradio"s aan beide kanten van het bed gewoon kunnen zien; het lijkt onbenullig en vanzelfsprekend, maar op dat moment betekent dat enorm veel! Die dag moest ik op de computer werken. Door de gevoeligheid van het tegenlicht kon dit niet erg lang, maar het noodzakelijke werk heb ik zonder problemen kunnen doen.

Om 10u (op een zondag!) belde de dokter me op om te kijken hoe het ging. De gevoeligheden en lichte irritatie (alsof er één relatief grote zandkorrel in je oog zit) was volkomen normaal, werd me gerustgesteld. Ik ben maandag zonder problemen kunnen gaan werken, ik heb zelfs met de auto gereden! De halo-effecten waren er wel, maar niet veel méér dan ik met bril ook had. Ik heb de hele dag wel veel gedruppeld! Je bent ook constant bezig met hoe goed je al dan niet (al) kunt zien: nummerplaten, posters, de computer, de afstanden checken, linkeroog, rechteroog...Een normale reactie, maar het kan voor wat onzekerheid zorgen in het begin.

Maandagavond ben ik dan op een eerste controle geweest. Het wondje was al dichtgegroeid volgens de dokter, er was wel nog zwelling, maar het verliep allemaal voorspoedig! Twee weken later volgende een volgende controle, waarin al vastgesteld werd dat mijn zicht supergoed was!

Die twee eerste weken na de ingreep waren wel wat vervelend in die zin dat je er nog heel veel mee bezig bent en jezelf eigenlijk opjaagt. Ik had ook moeite met focussen in het begin (het gevoel dat het linker- en het rechteroog niet naar één en hetzelfde punt wilden/konden kijken), ik moest veel druppelen, "s avonds snel vermoeide ogen...maar geen pijn!

Intussen heb ik de controle op 2 maanden ook achter de rug en ongelooflijk maar waar: mijn linkeroog staat gewoon op 0, op de kop 0! Het resultaat en de snelle genezing zijn eigenlijk beter dan verwacht verlopen! Ik ben ontzettend blij dat ik voor deze relatief nieuwe maar minder invasieve behandeling heb gekozen. Het was het geld echt méér dan waard!