Ik ben pas opgelucht als ik over 3 maanden nergens last van heb

Door Aukje K. op 26 juli 2009

Ik ben gisteren gelaserd bij Optical Express: .
intralase/lasik/wavefront

Twee weken geleden ben ik onderzocht en geschikt bevonden. Ik had wel grote pupillen, dus moest ik wavefront. Het vooronderzoek in Den Haag door de optometrist was geruststellend en -voor zover ik er verstand van heb- professioneel. Het deel dat afgehandeld werd door de verkoper was een stuk minder: hij liet ons een kwartier zitten, geen tijd voor vragen, praatte zo ontzettend veel dat ik er zenuwachtig van werd, etc. Later bleek dat ie me ook nog eens op een verkeerde datum had ingeboekt, waar ik zelf toevallig achterkwam en waarvoor van zijn kant geen excuses afkonden. Eigenlijk heb ik door zijn handelen nog wel erg getwijfeld; het komt toch niet erg professioneel over, terwijl juist professionaliteit bij dit soort zaken geruststellend kan zijn.

Ik kon 10% korting krijgen als ik me snel liet laseren. Hoewel korting op een dergelijke behandeling wel wat raar op mij overkwam, wilde ik zelf ook snel behandeld worden, dus heb ik die korting mooi meegenomen.
Nadat de datum definitief vastlag en ik de 3000 euro had betaald (-4, kleine cilinder) heb ik wat vrienden en familie ingelicht. Die komen natuurlijk altijd met horrorverhalen aan. Ik ben blij dat ik het zo snel heb laten doen, anders had ik de stap met al die negatieve reclame denk ik niet meer gezet.

Gisteren ben ik dan in Amsterdam gelaserd (kan niet in DH) (TIP: zorg dat je zo laat mogelijk op de dag wordt ingepland! Anders zit je de rest van de dag in tranen en met de ogen dicht, terwijl als je slaapt het vanzelf gaat). Eerst werden nog wat kleine testjes gedaan en de "nazorg" uitgelegd (druppels, druppels en nog meer druppels). Dat werd prima gedaan, met nog een briefje erbij met alles wat je allemaal moet doen.
Daarna kreeg ik een minuut met de chirurg, die overigens weer niet erg informatief was. Ik vroeg bijvoorbeeld naar de procedure in het geval er iets mis gaat. Zijn antwoord: ¨Dan lossen we het op. Er gebeurt bijna nooit iets, het is net zo iets als een vliegtuig ongeluk.¨ Nou staat er in de Optical Express folder dat 1% van de gevallen niet goed gaat, oftewel 1 op de 100 en dat is volgens mij meer dan de kans op een vliegtuigongeluk, maar goed.

Toen het eenmaal zover was, begon ik toch wel enigszins bang te worden. Niet geheel onterecht, bleek achteraf. Ik vond de operatie echt doodeng (sorry luitjes, ik kan het niet mooier maken... veel mensen zeggen dat het erg meeviel; ik vond het erg tegenvallen...). Er was wel een bijzonder vriendelijke vrouw (verpleegster?co-assistent?) die gelijk doorhad hoe eng ik het vond en mij probeerde te kalmeren.

Na de operatie even in de bijkomkamer, nog een laatste check en hup de deur uit. De verdoving begon uit te werken, het branderige gevoel begon en ik kreeg m´n ogen niet meer open. Na de autorit (TIP: ga NIET met het openbaar vervoer, zorg dat iemand je naar huis rijdt. Openbaar vervoer + achterop de fiets is écht niet te doen!) ben ik thuis in bed gedoken. En maar tranen en maar tranen. Die druppels die na 2 uur moeten worden gedaan was een hels karwei, daar heb je echt hulp bij nodig (TIP: zorg dat iemand die dag voor je zorgt, je ziet niks en je krijgt de druppels niet in je oog). Ik heb tussendoor nog een lichte paniek aanval gehad (o mijn god waar ben ik aan begonnen, ik kan niets zien!), maar dat schijnt met een licht claustrofobische aanleg normaal te zijn. Na 4 uur ogen dicht knapte ik op; wat gegeten (eten met je ogen dicht: uitdaging!) en naar bed.

De volgende dag (vandaag) de opluchting dat ik mijn ogen kon opendoen en kon zien op lange afstand. ´s Ochtends de eerste nazorgcontrole, waaruit bleek dat ik nu 120% heb, hoewel het wel allemaal nog door een "vette ruit" is. Volgens de optometrist zag het er allemaal goed uit.

De komende dagen druppel ik me in ieder geval nog wat af. Ik ben denk ik pas echt opgelucht als ik over 3 maanden nergens last van heb. Voor nu ben ik blij dat alles goed is gegaan, hopelijk blijft dat zo....