Ik heb door de woonkamer gesprongen en hardop geroepen wat ik allemaal kon lezen

Door Henriette van Oort op 17 maart 2015
Nadat in april 2014 mijn Femtolasik behandeling bij een ANDERE kliniek niet goed was gegaan, waardoor mijn ogen niet meer door hen verder gelaserd konden worden ben ik op zoek gegaan naar een kliniek die misschien nog wel wat voor mij kon betekenen. De andere kliniek had namelijk aangegeven dat ik alleen nog in aanmerking zou komen voor een Lasek behandeling (welke ik absoluut niet wilde) en dat een nieuwe poging voor een Femtolasik behandeling niet mogelijk zou zijn. Ik kwam op de site van International Vision Centers terecht en heb daar de informatie gelezen over de Relex Smile. Ik heb toen gelijk gebruik gemaakt van de chatfunctie en een goed chatgesprek gehad.

Ik ben op 15 april naar de informatieavond van het IVC geweest en heb daar veel informatie gekregen. Ik vond de medewerkers erg vriendelijk en persoonlijk. Omdat het toen nog maar een week geleden was dat de Femtolasik bij de andere kliniek niet goed was gegaan waren ze erg benieuwd hoe mijn hoornvlies van mijn ogen er nu uitzag en hebben ze gelijk even met een apparaatje gekeken. Zij hebben in de weken daarna contact opgenomen met hun oogarts en mijn casus bij hem voorgelegd en hij dacht dat de Relex Smile behandeling sowieso geen probleem zou zijn en dat waarschijnlijk ook de Femtolasik behandeling voor hem geen probleem zou zijn.

Na het vooronderzoek bleek dat ik voor beide behandelingen in aanmerking kwam. Daar was ik sowieso al erg blij mee want ik had me er al op ingesteld dat een ooglaserbehandeling er voor mij voorlopig niet in zal zitten, omdat ik niet de Lasek behandeling wilde.

Ik heb gekozen voor de Relex Smile behandeling, omdat ik me hier het beste bij voelde. Deze is wat duurder dan de Femtolasik, maar achteraf gezien vind ik dat het helemaal waard.

Ik heb mijn ogen eerst nog even rust gegeven en gewacht tot na de zomervakantie. Op vrijdag 5 september was het zover. De dag van de behandeling. Ik was ontzettend zenuwachtig, maar hiervoor kon ik een pilletje Oxazepam krijgen. Van te voren kreeg ik een gesprek met de arts en die heeft nog even naar mijn ogen gekeken en wat uitleg gegeven. Dit gesprek is in het Engels, en daar zit ook iemand bij van het IVC, wat in mijn geval wel handig was want van de zenuwen kwam er niet veel zinnigs Engels meer uit.. ;). Hij zag aan het hoornvlies van mijn oog waar het littekentje van de vorige niet gelukte behandeling zat en hij heeft daar zijn behandelmethode iets op aangepast, zodat hij niet op dezelfde plek zou hoeven te snijden. Hij is daardoor ook iets langer met mijn rechteroog bezig geweest, omdat hij net een andere invalshoek nodig had. Maar daar heb ik absoluut niks van gemerkt, dit hoorde ik achteraf. Wanneer je eenmaal op de behandeltafel ligt is het ontzettend spannend, en mijn lichaam voelde als een plank. Maar er zit iemand bij die je hand vast houdt (in mijn geval Coby, omdat ik haar al meerdere keren in Nijmegen ontmoet had en daarom bewust op de vrijdag mij liet behandelen.) Ze communiceren tijdens de behandeling heel duidelijk en stellen je gerust. Het is irritant dat er aan je oog gezeten wordt, maar het doet geen pijn. Ook gebruiken ze bij het IVC geen apparaat dat compressie/harde druk op je oog geeft (wat bij de andere kliniek wel zo was). Ik vond dit een verademing, want bij de andere kliniek was dit zo’n verschrikkelijk gevoel.

Na een paar minuten is alles klaar, wordt er een vloeistof over je ogen gedruppeld en mag je de ruimte uitlopen. Daarna is het ook vrij vlot naar huis en thuis met de ogen dicht op de bank liggen. Het heeft toen 2 uur lang enorm geprikt, alsof er shampoo in mijn ogen was uitgesmeerd. Ook was ik een beetje draaierig. Maar het prikkende gevoel nam geleidelijk aan af en we besloten om even een stukje te rijden met de auto en een snel hapje te eten bij een snackbar. Ik zag nog wel wat wazig, en vooral de wegverlichting waren grote witte ballen in de lucht, maar ik was ontzettend verbaasd dat ik een paar uur na de behandeling al rond liep en ergens een hapje kon eten. Ook zijn we daarna nog even op visite geweest.

Die nacht werd ik rond 5.00 wakker en kon al enorm veel meer zien. Ik heb door de woonkamer gesprongen en hardop geroepen wat ik allemaal kon lezen. Een hele aparte ervaring en een ontzettend blije ervaring natuurlijk.

De volgende ochtend was er een controle in Amsterdam, alles leek goed en ik had op dat moment zo’n 80% zicht. Een maand later weer een controle en mijn zicht was al ontzettend goed en beter dan dat ik voorheen met mijn lenzen had. Ik kon vanaf dat moment stoppen met druppelen en ik heb daarna ook geen last meer gehad van droge ogen.

Inmiddels zijn we ruim een half jaar later, ik vergeet steeds mijn half jaar controle afspraak te maken zo goed gaat het, en ik ben nog steeds ontzettend blij met de keuze die ik heb gemaakt. Ik heb nooit last van mijn ogen, zie scherp, inmiddels ook geen last meer van de vlekken om de lichtbronnen ’s avonds en het is allemaal erg gemakkelijk zonder al het gedoe met lenzen en bril. Af en toe als ik ’s nachts wakker wordt grijp ik nog uit automatisme naar mn nachtkastje op zoek naar mijn bril, maar eigenlijk went het zo snel dat het net is alsof het nooit anders is geweest. (Wat ook wel een beetje jammer is, want om je steeds te verwonderen over alles wat je goed kan zien en hoeveel makkelijker het veel dingen maakt is ook leuk ;))

Ik zal echt iedereen het IVC en de Relex Smile behandeling aanraden!