Ik kan het iedereen die erover twijfelt ten zeerste aanraden

Door Nico Lustberg op 24 oktober 2014
Zoals ongetwijfeld veel bril- en lensdragers met mij, begon ik mijn visuele hulpmiddelen steeds vaker zat te worden. Een bril die telkens beslaat als je van de kou naar binnen komt, droge ogen bij het te lang dragen van lenzen, wegschuivende lenzen etc… ik was er eigenlijk wel klaar mee.

Toch durfde ik niet echt een laserbehandeling te laten doen, onder het motto: je hebt maar 1 paar ogen en als het onverhoopt mis loopt, zie je helemaal niks meer. Totdat ik op het journaal een reportage zag over een voor Nederlandse begrippen relatief nieuwe lasermethode, de zogenaamde ReLEx Smile; geen schrapen, geen flapjes, enkel een klein sneetje en minder tot geen last van droge, pijnlijke ogen na afloop.

Uiteindelijk heb ik al mijn moed verzameld en ben ik, na het opzoeken van de dichtstbijzijnde kliniek, terecht gekomen bij MEDIFOCUS, in Oud-Heverlee (België), bij oogarts Dr. Van Cleynenbreugel.

Al bij het vooronderzoek bleek dat dit voor mij een prima keuze was: de kliniek zelf vormt een prettige omgeving en Dr. Van Cleynenbreugel is een vriendelijke arts, die de tijd neemt voor zijn patiënten en rustig en duidelijk uitlegt wat de mogelijkheden zijn en wat de diverse behandelingen en mogelijke complicaties inhouden.

Ik was blij te horen dat mijn ogen (met afwijkingen van -5.0 en -5.25) geschikt waren voor de door mij gewenste ReLEx Smile behandeling en heb direct de vervolgafspraak voor de daadwerkelijke laserbehandeling vastgelegd.

Op donderdag 10 juli was het dan zover en meldde ik me, met de oogdruppels en pijnstillers die ik in de tussentijd met het meegekregen recept had opgehaald bij mijn eigen apotheek, bij de kliniek voor de behandeling; toch wel enigszins gespannen voor wat er ging komen. Achteraf gezien bleek dat helemaal niet nodig, want ik heb de hele procedure fluitend doorlopen.

Na een korte oogcontrole, werd ik door de dokter meegenomen naar de ruimte voor de operatiekamer, alwaar ik in een uiterst charmante operatieshort met bijbehorend mutsje en hoezen voor over mijn schoenen werd gestoken. Bovendien kreeg ik hier al enkele verdovende druppels in mijn ogen, waardoor ik wel nog kon zien, maar niets meer voelde; het hierop volgende insmeren met jodium van (het gebied rond) mijn ogen, voelde dan ook alleen wat koud aan.

Daarna was het tijd om plaats te nemen op de behandeltafel, waarna de laserapparatuur boven mijn rechteroog werd geplaatst. In de tussentijd legde de dokter rustig uit wat er ging gebeuren en was ik inmiddels meer erop gebrand alles goed te onthouden dan dat ik bang was voor wat er ging komen.

De ingreep zelf verliep vlotjes: eerst het rechteroog en vervolgens het linker, steeds focussen op het lampje, blijven kijken als het uit was, het gevoel dat er wat druk op het oog werd uitgeoefend en klaar. Voor ik het in de gaten had, zat ik alweer met mijn zonnebril op in de wachtkamer, zonder een centje pijn.

Toen ik, na nog een laatste oogcontrole, als bijrijder in de auto terug naar huis zat, kon ik niet geloven dat ik zo kort na de ingreep al zoveel kon zien. Toegegeven, nog niet alles was even scherp, maar ik had niet gedacht dat het zo snel al zo goed zou gaan.

De eerste dagen en weken na de ingreep heb ik braaf elk uur de antibiotica druppels en kunsttranen gebruikt. Ik heb echter geen enkele keer pijnstillers hoeven te gebruiken, aangezien mijn ogen totaal niet gevoelig of pijnlijk waren.

Dr. Van Cleynenbreugel belde de ochtend na de ingreep om te informeren hoe het ermee ging en de daaropvolgende dag ben ik ter controle naar de kliniek geweest (waarbij ik nog niet zelf heb auto gereden; dit heb ik diezelfde avond echter wel al kunnen doen).

De maandag na de ingreep ben ik gewoon weer gaan werken. Aangezien ik voornamelijk beeldschermwerk doe, was dit nog niet echt optimaal (ik merk zelfs nu, enkele maanden na de ingreep, nog wel eens dat teksten na enige tijd gaan zwemmen en het niet meer allemaal even scherp in focus is op het beeldscherm), maar ik kon me prima redden verder.

Nu zijn we bijna 4 maanden en nog twee extra controles in de kliniek verder en het gaat nog altijd prima.

Het blijft een fantastische ervaring om ’s nachts de wekker gewoon te kunnen zien, de wereld ’s ochtends direct scherp in beeld te hebben als je je ogen opent, gewoon in je ogen te kunnen wrijven zonder bang te zijn dat je je lenzen kwijt bent en je niet meer druk te hoeven maken over bril en lenzenspul als je onverhoopt ergens blijft slapen. En toch zitten er na al die jaren van het dragen van een bril nog automatismen in die moeten slijten; ik heb vaak nog de neiging om mijn bril af te zetten als ik naar bed ga, of deze ’s ochtends van het nachtkastje te graaien. ;-)

Al met al heb ik niets dan voordelen ervaren van de ingreep en kan ik het iedereen die erover twijfelt ten zeerste aanraden. Niet alleen de ReLEx Smile methode (zonder de bijbehorende toestanden die ik uit verhalen van bekenden hoorde, over gaas op de ogen of een week lang met een speciale bril op slapen), maar zeker ook de MEDIFOCUS kliniek in Oud-Heverlee en oogarts Dr. Van Cleynenbreugel!