Ik vind het nog steeds onvoorstelbaar

Door Natasja Wijling op 24 oktober 2008

Omdat ik al een tijdje met de gedachten liep mijn ogen te laten laseren om definitief van een bril of lenzen af te zijn bezocht ik eind 2007 een informatie-avond van Eye Center Europe op Schiphol. Omdat je deze ingreep niet zomaar 1,2,3 laat doen heb ik er een poos goed over nagedacht en bekeken in hoeverre m"n zorgverzekering hieraan zou bijdragen. Maart 2008 heb ik de stoute schoenen aangetrokken en via de e-mail contact gezocht met Eye Center Europe. Helaas liet een antwoord lang op zich wachten. Later bleek dat dit te maken had met het faillissement van Eye Center Europe. Tot mijn verbazing kreeg ik een mail terug van Richard Kievitsbosch waarin hij heel eerlijk uitlegde wat er met Eye Center Europe gebeurd was en dat hij de werkzaamheden samen met dr. Zandbergen, dr. Bozkurt en dezelfde laserapparatuur zou voortzetten onder de naam International Vision Centers op een andere locatie in Amsterdam (en in Delft en Nijmegen maar dat waren geen opties voor mij). De nieuwe kliniek was nog in aanbouw zodoende besloot ik daarop te wachten. Zijn berichtgeving gaf mij een goed en klantvriendelijk gevoel dus waarom zou ik switchen naar een andere kliniek. Uiteindelijk ben ik gisteren (23 oktober 2008) als één van de eerste patiënten gelaserd in de nieuwe kliniek in Amsterdam.

Rond 16.30 uur werd ik in de kliniek verwacht. De vooronderzoeken had ik "s-ochtends al gehad. Samen met twee andere "patiënten" werden we na elkaar gelaserd. Na een voorgesprek met de oogartsen waarin mij een slagingskans van 90% op 100% zicht werd gegeven werden we naar het steriele gedeelte van de kliniek gebracht waar we plastic beschermhoesjes over onze schoenen en een haarnetje op kregen. Om beurten werden we naar binnen geroepen.

Eerst naar een voorbereidingskamer waar dr. Zandbergen rond 17.30 uur het flapje met de laser maakte (FemtoSecond Lasik). Hij werd daarbij geassisteerd door een tweetal verpleegkundigen. Ik kreeg een spreidertje in mijn oog (zodat je niet meer kunt knipperen) en moest naar een groen lampje blijven kijken. Dr. Zandbergen plaatste toen een soort ring op mijn oog wat een wat onprettig drukkend gevoel gaf. Dit was van te voren uitgelegd en daarbij werd gezegd dat het maar een minuutje per oog zou duren. Tijdens het maken van het flapje telde dr. Zandbergen de nog te wachten secondes terug zodat je precies wist hoe lang het onprettige gevoel aan zou houden. Op een gegeven moment viel ook het gezichtsvermogen helemaal weg, ook dit hoorde erbij en was van te voren gezegd. Zodra de ring van mijn oog afgehaald werd kwam het gezichtsvermogen ook weer terug. Dit was het meest onprettige deel van de behandeling. De behandeling in deze kamer duurde hooguit 10 minuten.

Ik werd even in de wachtruimte geplaatst om te wachten op de daadwerkelijke laserbehandeling. Er was continu iemand van International Vision Center bij mij om mij gerust te stellen en aan te geven wat wel en vooral niet te doen (wrijven in de ogen). Na zo"n vijf tot tien minuten mocht ik naar de tweede kamer.

Daar was dr. Bozkurt samen met een aantal verpleegkundigen klaar voor mijn komst. Ik kreeg een soort operatieschortje op mijn gezicht geplakt zodat alleen mijn ogen nog zichtbaar waren terwijl ik op de behandeltafel lag. Ook hier kreeg ik weer een spreidertje in de ogen tegen het knipperen. Vervolgens werd mij gevraagd wederom naar een groen lampje te kijken en werd ik oog voor oog gelaserd. Hier voelde ik helemaal niets van. Alleen rook het een beetje onaangenaam (alsof je een haar verschroeid). Dr. Bozkurt druppelde nog wat vloeistof in mijn ogen en daarna werd het operatieschortje verwijderd. Dat was eigenlijk het meest pijnlijke van de hele procedure (alsof ze een grote pleister van je gezicht af trekken, zie "t maar als een gratis gezichtshaar-hars-behandeling erbij !). Ik mocht de kamer weer verlaten. De behandeling in deze kamer duurte in totaal misschien 15 minuten waarvan maximaal 30 seconden laseren per oog.

Vervolgens mochten mijn medepatiënten en ik weer terug naar de "niet-steriele" ruimte waar nog een laatste controle plaatsvond. Toen mochten we rond 18.00 uur naar huis. Tijdens de rit in de auto naar huis kon ik al aardig wat zien en lezen van de bewegwijzering op de borden al werd het zicht belemmerd door het tranen van mijn ogen. Maar een eerste vooruitgang was zeker al merkbaar. Ik zei nog tegen mijn man dat de pijn die ik op dat moment in de auto ervaarde reuze mee viel. Als dit alles was ..........

Eenmaal thuis aangekomen (rond 19.00 uur) begon de verdoving uit te werken en daarmee kwam de onvermijdelijke pijn ook. Dit was heel onaangenaam maar men had mij bij Eye Vision Center verzekerd dat dit na 3 a 4 uur zou verdwijnen. Een schrale troost maar daar kun je je in ieder geval wel aan vasthouden. De pijn werd heftig en ik kon mijn ogen niet meer open houden. Door het vele tranen raakte ook mijn neus aan de loop en ik voelde me alles behalve fijn. Om 19.15 uur besloot ik twee ibuprofens in te nemen en maar m"n bed in te duiken. Allle lampen uit en onder de wol. Tot mijn grote verrassing werd ik om 21.15 uur wakker zonder pijn en zonder tranende ogen. Ik besloot de proef op de som te nemen en deed de televisie aan om te checken hoe het zat met de ondertitels. Zonder enige moeite kon ik ze lezen !! En dat zo"n drie uur na de behandeling !! Ik vind het nog steeds onvoorstelbaar dat dit mogelijk is en had het veel eerder moeten laten doen. Echt waar.

Vandaag op nacontrole in Amsterdam geweest (ik heb zelfs zelf auto gereden) en de afwijking van mijn ogen was van zo"n -3,75 en -3,25 verbeterd naar 0,00 en -0,25. 

By the way, zorgverzekeraar Menzis vergoedt (in 2008) in aanvullend pakket Extra Verzorgd 4 tot maximaal 1.000,00 euro.

Wellicht wel prettig om te weten is dat niet alle medewerkers en artsen Nederlands spreken. De communicatie verloopt zowel in het Engels als het Nederlands maar er is altijd iemand bij die onduidelijkheden voor je kan vertalen in het Nederlands. Dit was voor mij absoluut geen belemmering. Ze zijn niet voor niets INTERNATIONAL  Vison Centers !

Natasja Wijling (u mag mij mailen met vragen: natasja at wijling.com)