Ik zie in het donker beter dan voorheen met bril

Door Marjolein van Rest op 13 november 2008
Twintig jaar lang heb ik lenzen gedragen. Sinds de zwangerschap van mijn derde kind, nu 3 jaar geleden, kon ik ze bijna niet meer in. Na 2-3 uur gingen ze vreselijk irriteren en kreeg ik branderige droge ogen. Ze hadden dan 3-4 dagen nodig om te herstellen.
Een bril op dus.
Dat vond ik ook niets.
Over ooglaseren had ik wel gehoord, maar pas toen ook de bril mij erg begon te irriteren ben ik het serieus gaan overwegen.
Na een zoveelste keer beslagen glazen omdat ik van buiten naar binnen kwam was ik het zat.
Ik heb toen bij Vision clinics in Amsterdam een afspraak gemaakt. Zij kwamen er als een van de besten uit bij consumentenonderzoek en naar aanleiding van berichten op Internet.
De quickscan en later het vooronderzoek waren prima. Deskundige begeleiding, tijd om vragen te beantwoorden.
Gelukkig kwam ik in aanmerking voor een Lasik behandeling.
15 september was het zover. Klappertandend van de spanning (en daar deed de valium die ik er kreeg helaas niet veel aan) naar de vestiging in Utrecht.
Er wordt toch geopereerd aan gezonde ogen, wie weet zit ik net bij die ene promil bij wie het fout gaat...
In een zijkamertje uitgebreid gedruppeld en uitleg gekregen. Toen naar de operatiekamer voor het laseren van een flapje door dok Landez. (femtolasik)
Dat ging op zich prima, geen pijn, continu druppels antibiotica en verdoving. Het spreidertje was een beetje arelaxed maar verder wel ok.
Toen naar een andere kamer voor de echte laserbehandeling. Hoewel je dus met bijna losse flapjes loopt merk je daar niets van.
Deze behandeling was wat minder. Nog steeds niet pijnlijk, maar het ding dat je op je oogbol kreeg om m stil te houden (geloof ik) was erg vervelend. Net alsof ze je oogbal naar binnen proberen te drukken.
Het flapje werd opengeklapt, waardoor ik opeens alles heel wazig zag. Toen moest ik in een wolk van rode stipjes kijken en na ca 20 sec was het voorbij. Andere oog ook nog.
Flapje terug en gelijk zag ik scherp. Beetje arelaxed is dat je dan weer precies ziet wat ze doen, oa met een spateltje het flapje netjes op z"n plek leggen. Heel raar.
Weer lading druppels en toen mocht ik naar het zijkamertje. Kwartiertje ogen dicht en rusten, druppelen en vervolgens terug naar de wachtkamer waar ik door mijn man werd opgewacht.
Hem mijn bril gegeven (haha!) en mijn ogen uitgekeken. Alles zag ik scherp!
Tegen de tijd dat we bij de parkeergarage kwamen, kon ik echter mijn ogen niet meer open krijgen, ze brandden erg, alsof er zand achter mijn lens zat.

Thuis in een donkere slaapkamer, met zonnebril op en ogen dicht. Elke 10-15 min druppels (3 verschillende op versch momenten) en verder wachten tot het branderige gevoel overging.
Na een uur of 3 was het zover. Ik kon mijn ogen zonder al te veel moeite weer open krijgen. En de ondertitelingen vd tv lezen, op 6 m afstand. Kon ik niet meer sinds mijn 14e (nu 38)!
De eerste week waren mijn ogen nog wel behoorlijk lichtgevoelig en was ik eerder vermoeid, maar dat ging ook snel beter.
Alleen die skibril die ik "s nachts opmoest om niet per ongeluk in mijn slaap in mijn ogen te wrijven, dat was niet tof. Zat voor geen meter en 9 vd 10 keer vond ik m halverwege de nacht ergens op mijn voorhoofd. Daar ben ik na 1,5 wk (ipv2) dan ook mee gestopt.
De lichtgevoeligheid bleef in mindere mate de hele eerste maand.
Maar nu, na bijna 3 maanden heb ik nergens last meer van, geen droge ogen, geen aura"s of halo"s, sterker nog, ik zie ook in het donker beter dan voorheen met bril!
Het is echt geweldig om alles weer goed te zien! Was de 3000Euro meer dan waard!