Inter-Vision Ooglaseren: . Wat mij heeft overgehaald is de goede begeleiding, het persoonlijke en de professionaliteit

Door Malou van der Geer op 6 juli 2011
Dit is mijn verhaal over het ooglaseren bij Inter-Vision Ooglaseren. Ik heb vanaf mijn twaalfde een bril gedragen en heb daarbij ook lenzen gedragen. Inmiddels ben ik 21 jaar oud en was die bril en lenzen meer dan zat. ’s Ochtends wakker worden zonder iets te zien, ik had een sterkte van -3.75 en -4.00, dan de lenzen in je droge ogen en waarbij ik tegen het einde van de dag het liefst die dingen alweer uit deed. Ik werk in een kledingzaak waar de stof de hele dag rondvliegt en de airco’s op volle toeren draaien waar mijn ogen heel droog van werden. Maar ook het uitgaan en dus de rook maakten mijn ogen en lenzen kurkdroog, om gek van te worden. Het meest vervelende vond ik nog de vakanties waarbij het zand, het zoute water en de felle zon het voor mij onmogelijk maakte om mijn lenzen in te doen. Dan deed ik mijn bril op, waarbij je natuurlijk weer geen zonnebril kan dragen, ik werd er gek van. Er waren nog wel meer redenen waarom ik mijn ogen wilde laseren maar dit waren toch wel de belangrijkste, het is gewoon heerlijk om geen bril of lenzen meer te hebben! Ik zat er al heel lang over na te denken, en op een dag ben ik gewoon het internet op gegaan en bij Inter-Vision Ooglaseren terecht gekomen.

Ik las allemaal goede verhalen van anderen, goede cijfers en bovenal gaf het mij gewoon een heel goed gevoel. Wat mij heeft overgehaald is de goede begeleiding, het persoonlijke en de professionaliteit. Ik heb dan ook gelijk een vooronderzoek aangevraagd en ben naar Johan gegaan in Amsterdam. Hij vond dat mijn ogen geschikt waren en heeft alle gegevens naar Turkije gestuurd om de arts daar alles te laten beoordelen, wat heel fijn is natuurlijk. Vooralsnog heeft Johan niet gelijk het teken gegeven om te gaan laseren, alles wordt rustig gecontroleerd en hij laat je dan zo snel mogelijk weten of je geschikt bent, alles is dus heel serieus en professioneel. Hij belde mij een paar dagen later dat ik in juni al kon gaan, dit wilde ik dan ook maar al te graag aangezien ik voor de eerste keer weer heerlijk normaal op vakantie kon gaan zonder lenzen of bril. Ik had mijn vooronderzoek in april gehad, dus dit was allemaal super snel. Ineens kwam het heel dichtbij allemaal en voor ik het wist kwam ik een week van tevoren bij Johan voor de laatste controle en heb ik nog van alles met hem kunnen bespreken. Overigens, ik had meteen een goed gevoel over het laseren in Turkije zelf, dus laat je niet afschrikken door Turkije, het is daar echt super geregeld allemaal.

Omdat ik niet alleen wilde gaan, en mijn moeder en tante ook wel een vakantie konden gebruiken, zijn zij met mij vertrokken naar Turkije. We zijn op zaterdag al heen gegaan en de groep kwam op zondagavond. Het is net wat je wilt, als je alleen gaat is het zeer aan te raden om met de groep te gaan! Terug naar het laseren, mijn ogen waren goed en dus kon de reis beginnen! Op maandagochtend 20 juni ontmoette ik de groep in het Celal Sultan hotel en konden we vertrekken naar het ziekenhuis. Iedereen was heel zenuwachtig maar Johan is altijd daar voor zijn steun, laatste vragen maar ook vooral voor de grapjes. Eenmaal aangekomen in het ziekenhuis moest iedereen voor controle en daarna konden we om de beurt in onze operatiepak gehesen worden en wachten totdat we de operatiekamer in konden. We kregen van Johan nog even een pilletje om ons rustig te maken. Ik zat samen met Nico in de wachtkamer, ik moest als een na laatste en hij als laatst, dus we hadden iedereen al voorbij zien gaan die de operatie achter de rug had, hij heeft mij heel erg opgepept wat ik wel nodig had. We kregen inmiddels ook de verdovingsdruppels.

Toen werd ik de kamer ingeroepen en stonden Johan en de oogchirurg met zijn assistentes mij op te wachten. Ze waren allemaal heel aardig, de arts vroeg of het ging en zei dat alles goed kwam. Johan was, zoals altijd, weer erg behulpzaam. Ik moest gaan liggen, mijn ogen werden schoongemaakt en toen kon alles gaan beginnen. Opeens waren mijn zenuwen weg en liet ik alles maar gewoon gebeuren. Johan legde alles uit wat er ging gebeuren en dat ik misschien wat zou kunnen voelen, qua druk op het oog. Johan heeft de hele operatie mijn hand vastgehouden, dat had ik gewoon nodig en stelde me op mijn gemak. Het rechter oog ging goed, links voelde ik enigszins wat, dat kwam omdat de verdoving wat uitgewerkt was, mijn oog ging heel erg trillen en dus tegenwerken. De oogarts merkte dit en gaf me meer verdoving, hierna ging alles prima. De operatie ging echt heel snel, ik heb geen last gehad en het gaat vooral heel snel omdat je mee moet werken door naar de lichtjes te kijken en omdat iedereen tegen je praat en vooral omdat Johan je zo geruststelt. Na 15 minuten was alles klaar, ben ik vrolijk voor Johan op de foto gegaan en de operatiekamer uit gegaan. De rest van de groep ging naar een uitrustkamer waarvoor je een trap op moest, en omdat ik nogal van het flauwvallen ben had mijn moeder geregeld dat ik in de wachtkamer kon gaan zitten, wat wel heel fijn was. Ik ben gaan zitten, met ogen dicht want die kon ik nog niet open doen, en ben ik gedruppeld door de assistentes van het ziekenhuis. De verdoving begon uit te werken, waardoor mijn ogen zanderig aanvoelden, maar ik heb totaal geen heftige pijn ervaren. Ik heb nog ongeveer een half uurtje daar gezeten en toen zijn we met de hele groep terug naar het hotel gegaan. Inmiddels kon ik mijn ogen al weer wat openen en merkte meteen al verschil! Ik kon weliswaar zien!!

Vanaf het Celal Sultan hotel zijn mijn moeder, tante en ik naar ons eigen hotel gegaan, waar ik een paar uur heb geslapen. Elk uur druppelen moest ook gebeuren. ’s Avonds zijn we met z’n allen de stad in gegaan om te gaan eten, heb wel wat verdovingsdruppels gehad van Johan. We hebben heerlijk gegeten en zelfs nog cocktails gedronken! Het was erg gezellig met de groep. De volgende dag zijn we voor controle gegaan en mijn ogen waren helemaal goed, flapje was niet verschoven en ik kon alle regels van de oogtest al lezen behalve de onderste, waar ik echt al super blij mee was. We zijn ‘s avonds weer met de groep uit eten geweest en heb afscheid genomen omdat de rest de volgende morgen vertrok naar Nederland. Ik heb totaal geen pijn meer gehad, alleen droge ogen maar daar had ik de kunsttranen voor, er ging echt een wereld voor me open, ik kan nog steeds niet geloven dat ik gewoon 24 uur per dag kan zien nu. Een week later kwam ik voor de controle, en had ik al 100 procent zicht!! En dat al na een week, niet te geloven maar het is echt een wonder. Ik raad het iedereen aan om te doen, het ergste van alles zijn de zenuwen, maar dit verschilt per persoon. Het resultaat is gewoon geweldig. Ik heb totaal geen last meer van pijn of droge ogen en zie alles scherp!. Het is echt aan te raden, als je vragen hebt kun je mij altijd mailen. En mijn dank gaat vooral uit naar Johan, die al zijn tijd steekt in de groep, je kunt altijd bij hem terecht en hij is ook heel erg gezellig, dus bedankt Johan! Mijn droom is uitgekomen. Groetjes Malou

malouvandegeer at gmail.com