Lasik goed verlopen ondanks chronische ziekten

Door Wim Hendrikse op 31 oktober 2007

Al langere tijd was ik van plan mijn ogen te laten laseren. Toen het bijna zover was gooiden een paar vervelende (chronische) ziektes roet in het eten en moest ik alles een tijdje uitstellen. Bij mij werd PSC geconstateerd (een chronische, weinig voorkomende leverziekte, die langzaam voortschrijdend is) en op de koop toe enige maanden later de ziekte van Crohn (ook chronisch dus).

Omdat ik al diverse malen had gelezen dat mensen met chronische ziektes niet gelaserd werden stelde ik alles een tijdje uit en wachtte rustig af tot beide chronische ziektes onder controle waren en bezocht toen professor de Vos van het UZ in Gent. Zij zag er geen probleem in mijn ogen te laten laseren en ik maakte een afspraak bij het dr. Binkhorst Eycenter in Oostburg. Daar had ik een gesprek met de heer de Wilde, die bekend staat als een van de beste oogartsen in Belgie. Ook hij zag er geen probleem in mij te laseren, omdat beide ziektes op dat moment niet actief waren.

Twee weken later lag ik al op de tafel. Omdat ik ook een cilinderafwijking had in beide ogen werd gekozen voor Lasik Zyoptix. In verband met mijn werk (vaak achter de computer, dus is een leesbril dan niet handig) en gezien mijn leeftijd (49 jaar) werd gekozen voor monovision. Het linkeroog van -4,5 naar 0 en het rechteroog van -6 naar -1 laseren.

De behandeling ging perfect. Alleen had ik de volgende morgen etter in beide ogen (ze zaten bijna dicht geplakt) omdat mijn traanbuisjes ontstoken waren. Blijkbaar ben ik erg ontstekingsgevoelig, want de oogarts verklaarde dat hij dat nog nooit had gezien. Ik kreeg er druppels voor en binnen een dag was alles in orde.

Inmiddels is het laseren twee maanden geleden en alles gaat prima. Aan de nieuwe manier van kijken i.v.m. de mono vision ben ik inmiddels bijna gewend en mijn computerwerk doe ik zonder leesbril. Momenteel druppel ik nog een of twee keer per dag, dus dat zal binnenkort vermoedelijk niet meer nodig zijn.

Alles is dus perfect, op 1 ding na. Mijn nachtzicht was vroeger zeer goed en dat is nu zeer, zeer matig geworden. Het is een heel klein beetje bijgetrokken de laatste maand, maar dat is toch teleurstellend weinig. Omdat ik "s avonds in de auto zo slecht zie ben ik nu genoodzaakt een bril te dragen als ik rijdt. Ook bij sporten in een niet optimaal verlichte hal is dat lastig en heb ik dat brilletje nodig, anders herken ik de gezichten niet die aan de andere kant van de baan staan bij het tennissen, terwijl ik er op had gerekend dat zonder bril te kunnen.
Dat is het enige nadeel, voor de rest ben ik tevreden over de behandeling.

Voordat ik de behandeling liet uitvoeren las ik erg veel op Internet. Daarbij vond ik vrijwel niets over chronische ziektes, wat de beslissing om het wel of niet te laten doen erg moeilijk maakte. Dat was ook de reden waarom ik dit stukje schreef: om anderen te informeren. Je ziet, het is wel degelijk mogelijk, maar overleg met je behandelend specialist en de keuze voor een ooglasercentrum, waar een zeer goede oogarts werkzaam is, is absoluut noodzakelijk.

Wat dat betreft was ik bij het dr. Binkhorst Eyecentre aan het juiste adres. Voordat ik er naartoe ging heb ik eerst dr. de Wilde zijn CV etc. opgezocht op Internet en wat ik daar las gaf me een vertrouwd gevoel.