Mijn keuze voor Intervision Ooglaseren is tot stand gekomen door de openheid

Door Corinne K. op 26 april 2011

Op maandag 21 maart 2011 zijn mijn ogen gelaserd bij Inter-Vision. Voordat ik deze stap nam heb ik uitgebreid op internet gezocht, vergeleken en persoonlijke verhalen van bekenden aangehoord. Ik vond het een behoorlijke stap (want het zijn wel je ogen en je hebt er maar 1 paar van etc. etc.) maar na alle voors en tegens af te wegen heb ik uiteindelijk de knoop doorgehakt.

Mijn keuze voor Inter-Vision Ooglaseren is tot stand gekomen door de openheid op de website van Inter-Vision van de al behandelde patiënten, ooglaservergelijkingsites, de gebruikte laserapparatuur en het feit dat je bij voorbaat weet welke arts jouw behandeling gaat uitvoeren (welke je dan weer kunt googlen) en je niet voor verrassingen komt te staan. Ook de begeleiding van een Nederlandse optometrist welke de vooronderzoeken doet, meegaat naar Istanbul, mee de operatiekamer op gaat, desnoods je hand vasthoudt (nog dank daarvoor!) en de nazorg in Nederland op zich neemt geeft vertrouwen.

De behandeling op zich is mij niet meegevallen, ik vond het pittig. Hoewel ik van te voren niet erg nerveus was overviel mij toch tijdens de laserbehandeling wat angst. Ik was voorbereid op een rood lichtje waar ik mij op zou moeten focussen en ik zag daarvoor in de plaats een enorm rode vlek en geen klein rood lichtje. Dat zoiets kleins dan zo essentieel wordt bleek wel omdat ik moeite had om mijn oog te focussen. Dit veroorzaakte de onrust. Ik voelde ook wat licht branderigs aan mijn rechteroog wat niet prettig was. Toen Johan mijn hand pakte ter geruststelling ging het een stuk beter en is mijn linkeroog daarna probleemloos gelaserd en heb ik daar geen branderig gevoel bij gehad. Anders dan dat branderige gevoel heb ik van de behandeling zelf niets gevoeld.

Direct na de behandeling kon ik met moeite mijn ogen openhouden, er een druppel in mikken was een hele prestatie. Veel tranen(alsof je een bak uien schilt), branderig, korreltjes ik heb het allemaal gevoeld. Maar ik zag tussen mijn oogspleetjes al wel heel scherp, wat een opluchting! Mijn kamergenote heeft de eerste 2 uur (dus 2x) mij gedruppeld (dank!) en daarna kon ik het zelf. Elk uur druppelen, wat erg grappig was samen met de groep aan het diner in een goed Turks restaurant, met een skibril op proberen te slapen, niet mogen wrijven, bang voor stofjes in de lucht etc. je bent er 24/7 mee bezig. De gedeelde smart met de groep vond ik erg fijn. Je kunt op die manier de ervaringen uitwisselen; voel jij dit ook, heb jij daar ook last van, kan jij dat bordje lezen etc. Je bent niet alleen en dat heb ik als erg prettig ervaren. Ook de feedback die je direct krijgt van Johan of iets wel of niet normaal is, of je iets goed/fout doet, tips en tricks over hoe je haar te wassen je kunt het a la minute vragen.

Ik vond de nacontrole door de oogarts erg kort, maar kennelijk heeft hij zoveel ervaring dat hij in 5 minuten kan zien of alles goed gegaan is.

Verder is alles prima verzorgd van het hotel tot leuke restaurants tot vervoer, daar hoef je niet over na te denken want het is geregeld.

Nu, 3 weken later, kan ik zeggen dat ik ontzettend blij ben met mijn gelaserde ogen. Tijdens de nacontrole in Nederland zag ik ruim 100%. Ik heb nog een kleine bloeduitstorting in mijn linkeroog maar deze wordt elke dag minder zichtbaar. Ik druppel nog wel af en toe met name aan het einde van de middag als mijn ogen wat droog zijn (hele dag op kantoor) verder niet. Binnenkort is de volgende nacontrole welke ik met vol vertrouwen tegemoet zie.

Mocht iemand nog vragen hebben dan ben ik zeker bereid om deze te beantwoorden! Mijn gegevens zijn bekend bij Inter-Vision.

Groet,

Corinne

 

Reactie Intervision op verhaal Corinne:

Vanaf mei 2011 druppelt het personeel van het UHG onze patiënten na de behandeling. De klanten hoeven dit onderling dus zelf niet meer te doen.