Niet twijfelen maar gewoon doen

Door Latife Alp op 13 december 2011

Daar stonden we dan 20 november 2011 op het schiphol met z’n allen. Een heel leuk gezellige groep.

Uiteindelijk zijn we aangekomen in Istanbul en met een busje reden we met z’n allen naar het Hotel Celal Sultan.

We hebben die avond gezellig met z’n allen gegeten. Was erg leuk en zo leerden we elkaar kennen.

Iedereen is in z’n kamer na het eten voor uitrusten, omdat de volgende dag echt gaat gebeuren.

Alleen ik heb geen minuut kunnen slapen en al die succes berichten van vrienden maken je wel zenuwachtig.

Voor je het weet is het ochtend en zijn we met z’n allen naar het ziekenhuis vervoerd (niet met een ambulance hoor maar met een busje J)

Iedereen kreeg een vooronderzoek weer en diverse controles en werden om de beurt gelaserd.

Ik wil wel even zeggen Dr. Ofluoglu (dus de oogschirurg ) erg aardige meneer is. Ze vertellen je van begin tot aan wat ze precies gaan doen. Het is kwestie van goed luisteren en doen wat ze zeggen.

En een voor een werden we gelaserd op volgorde van oogsterkste. Ik was de 5e persoon. Nou ik had een brok in m’n keel.

Daar lag ik dan: er werdt een zakje op m’n hoofd geduwd dacht wat krijgen we nou, maar er werden twee gaten gemaakt voor de ogen.

Waar ik heel erg bang voor was is de “klem” ik moest naar beneden kijken en naar boven. En ik wacht maar tot ze aangeven dat de klem ingaat, opgegeven moment vroeg ik wanneer ze met de klem aankomen maar dat schijnt al minuten in m’n oog te zitten hahaha. Dus ik was op dat moment wel rustig en Johan (onze optometrist) was van begin tot aan aanwezig . Ik kneep in het begin wel in zijn handen, omdat ik echt bang was. Maar zodra ze klaar waren met m’n rechteroog had ik zoiets van “ ooo was dit het” het gaat sneller dat je denkt. Alleen wat een raar gevoel is dat er een soort van tja hoe zal ik het noemen “ een buisje” geplaatst werdt dat is wel een apart gevoel. Je krijgt een druk op je oog gewoon en bij mij had ik dat 2x op m’n rechteroog het voelt echt ruw aan. Het laseren ging erg snel en met ongeveer in totaal 15 a 20 min stond ik buiten. Je wilt langzaam je ogen openen maar dat gaat haast met pijn en moeite, omdat je ogen branden. We hadden een zwarte bril op dat helpt wel. We moesten gelijk druppelen en ieder uur maar weer. Dankzij onze druppel moeders J. We zijn met z’n allen teruggegaan naar het hotel om te gaan slapen. En geloof me ik werdt 18.00 wakker: geen pijn, geen branderig gevoel meer, geen hoofdpijn, ik kon gewoon zonder zonnebril op kijken. Ik had wel enorm veel bloeduitstorting op m’n rechteroog maar lig er niet wakker geval. Je moet ook herstellen als je een wond hebt of geopereerd wordt. Het is tenslotte een Laser operatie die je krijgt. Het heeft tijd nodig tot je beter bent. Ik zie gewoon dus of het een week duurt, of een maand of een jaar echt geloof me interesseert me niet. Bij de een is het te zien en bij een ander niet.

De volgende dag hadden we een na- controle en alles is ook goed verlopen.

En nu tijd voor CULTUUR PROEVEN.

Met z’n allen zijn we de bazaar gaan bezoeken en in kleine groepjes verdeeld rond gekeken.

Wij zijn dan met z’n 3-en naar de Blauwe moskee geweest en daarna gelopen naar Aya Sofya. Veel rond gekeken en tussendoor lekker Turkse thee gedronken.

Uiteindelijk zijn we naar de beroemde centrum TAKSIM geweest. Ideaal om te shoppen en uitgaan.

Leuke rondreis gehad in de tram/metro terwijl we de weg niet kennen maar we kwamen wel uit.

Leuke Cafés gezien dus stoppen voor een kopje Turkse koffie was het wel waard.

Daarna gingen we terug naar het hotel natuurlijk.

Na een half uur gingen we weer de stad in (maar dit keer met lege handen J) zodat we verder kunnen winkelen hahaha.

We kwamen een leuke tent tegen in de buurt van Celal Hotel en daar hebben we lekker gegeten.

Einde van de avond zijn we nog in de lounge van hotel Celal Sultan gezeten en erg gelachen. Het sfeer was echt top ik meen het.

De volgende dag vertrokken we terug naar Amsterdam. Heerlijk om thuis te zijn en om alles goed te zien.

Echt scherp zie ik nog niet, maar wel al (100%) maar ik zie wel goed dat is het en het is nog geen 3 weken dat ik terug ben dus zit nog in herstel periode. En ik voel dat het steeds beter gaat. Voorbeeld: volgens de info die je krijgt kan het tot 3 maanden duren tot je bloeduitstorting helemaal weg is maar bij mij duur de het niet eens 2 weken. Heb nog een klein streepje en dat zal met een week ook over zijn.

Het heeft gewoon tijd nodig en hoe secuur je omgaat met je ogen. Goed schoon houden en zorgen dat je geen infectie loopt. Ik merk gewoon dat ik vroeg moet slapen, omdat m’n ogen moe worden ik ben wel gelijk begonnen met werken namelijk. Maar ik klaag echt niet ben tevreden en voel me erg happy.

Heerlijk om zonder bril en lenzen te lopen. Een grote zorg minder.

Na-controle hebben we inmiddels achter de rug en alles gaat goed tot nu toe. Over 2 maanden hebben we weer een controle met z’n allen.

En na het oud en nieuw gaan we een Reünie regelen met z’n allen. Lekker gezellig eten en drinken.

IK ZEG: NIET TWIJFELEN EN LAAT EEN VOOR- ONDERZOEK DOEN!!!!!!!!!!!!!!!!!!! maar dan wel bij Inter-Vision Ooglaseren