Nooit meer lenzen

Door Jenny Duijndam op 4 januari 2005

Sinds enige tijd ben ik werkzaam bij Optica Forma International B.V.

Hier even wat gegevevns over mezelf:
Leeftijd: 20
Voorheen: Zachte lenzen
Sterkte Links: -2,25 / Rechts: -1,75
Soort behandeling: Wavefront

Omdat ik zelf sinds mijn 11de lensdragend ben, heb ik mijn ogen ook laten laseren. Dus wij naar Istanboel / Turkije. Omdat ik zelf 5 jaar in Antalya heb gewoond, spreek ik de Turkse taal vloeiend. De dag dat we aankwamen hadden we na de lunch gelijk het vooronderzoek. Het was een gedetailleerd onderzoek er werden een heleboel testen uitgevoerd. Op een gegeven moment kreeg ik druppels in mijn ogen waardoor ze werden verdoofd. Door de verdoving krijg je enorm grote pupillen. Dit is om de ware sterkte van je ogen te controleren zonder dat de ogen worden aangespannen door die spieren. Na ongeveer twee uur waren alle testen afgerond.

De behandeling zou de volgende dag tegen de avond plaatsvinden, dus we hadden genoeg tijd om leuke dingen te doen en wat meer van Istanboel te zien. Wat ik vooral erg leuk vond was de Grand Bazaar. Hier hebben we bijna de hele dag rondgesnuffeld en het een en ander aangeschaft.

Die avond hebben we gegeten in het restaurant van het hotel, zodat we daarna alleen een paar stappen naar buiten hoefden te zetten om in de kliniek te komen. Ik vond het echt een pluspunt dat de kliniek gelijk naast het hotel lag, vooral na de behandeling was dit erg fijn want we waren zo weer terug in het hotel. In de kliniek aangekomen moest ik nog even wachten alvorens ik aan de beurt was. Even van te voren mochten we een kalmeringstabletje en een pijnstiller innemen. We kregen van die mooie steriele slofjes over onze schoenen aan en een kapje op. Ik was als eerste aan de beurt, dus mijn ogen werden gedesinfecteerd en één oog werd afgeplakt met een watje. Toen werd ik de behandelkamer ingeleid waar ik op de behandeltafel mocht gaan liggen. De behandeling zelf duurde maar heel kort. Van het laseren heb ik niets gemerkt. Het enige wat ik voelde was het ooglidhoudertje die ze op je oog plaatsen zodat je niet kunt knipperen. Na ongeveer tien minuten kwam ik de behandelkamer uit en mocht ik gaan zitten in de ‘bijkomkamer’. Het licht was uitgedaan zodat ik daar geen last van zou hebben. De eerste vijf minuten heb ik toen met mijn ogen dicht gezeten. Daarna probeerde ik ze telkens even open te houden om te kijken wat ik allemaal al kon zien zonder lenzen. Ik had wel een beetje een branderig gevoel, maar na een tijdje trok dat helemaal weg. De arts die mij behandeld had, Dokter Berrin Toksu, deed daarna gelijk de nacontrole en toen alles in orde bleek te zijn gingen we weer terug naar het hotel.

Die avond heb ik goed geslapen. Mede doordat we een slaaptabletje mee hadden gekregen die ik had ingenomen. Toen ik de volgende ochtend wakker werd moest ik gelijk even m’n ogen druppelen want die voelde toen best droog aan. Ik was verbaasd over het resultaat. Ik kon namelijk al gelijk goed zien. Na ontbeten te hebben in het hotel gingen we naar de kliniek voor de nacontrole. Eerst werd er een leestest gedaan en daarna werden m’n ogen nog een keer goed gecontroleerd. Er werd gekeken of het ‘flapje’ goed zat en of er geen vuiltjes onder gekomen waren. Alles bleek goed gegaan en er werd me op het hart gedrukt dat ik m’n ogen vooral goed moest druppelen om ze niet uit te laten drogen.

Mijn persoonlijke ervaring met de kliniek is heel positief. Ik heb nu ook zelf kunnen meemaken hoe alles in z’n werk gaat en hoe je wordt geholpen voor, tijdens en na de behandeling.

De rest van de dag hebben we weer veel van Istanboel gezien. ‘s Avonds zijn we niet al te laat naar bed gegaan omdat de ogen nog veel rust nodig hadden. Ik merkte dat mijn zicht die dag steeds scherper werd en dat is nu 100%. De dag daarna vlogen we vroeg in de middag met Turkisch airlines weer terug naar Nederland. Ik ben super blij met mijn nieuwe zicht en het feit dat ik ’s ochtends en ’s avonds mijn lenzen niet meer in en uit hoef te doen.