Ondertussen ben ik eraan gewend en is het alsof ik nooit anders geweten heb

Door Kelly Voordeckers op 22 juni 2015
Exact 2 maanden geleden heb ik mijn beide ogen laten behandelen met de Reflex Smile-techniek bij dr. Van Cleynenbreugel bij Medifocus te Oud Heverlee, België.

Voordien droeg ik quasi elke dag zachte lenzen maar ik merkte dat ik daar steeds meer last van ondervond, meer bepaald droge ogen. Ik had ooglaserchirurgie nooit overwogen want het leek heel ingrijpend. Het zijn toch je ogen en zonder lenzen voelde ik me al net een blinde mol. Laat staan dat er iets misliep. Maar met al de ongemakken van lenzen (droge ogen, niet onverwacht kunnen logeren bij vrienden, opletten bij het zwemmen, geen dutje op het strand doen tijdens vakanties,...) en na het bekijken van een tv-reportage over ooglaserchirurgie begon ik toch meer informatie op te zoeken over de mogelijke technieken en behandelcentra.

Al snel kwam ik zelf ook terecht op ooglastertrefpunt.nl en omdat het mij heeft geholpen in het maken van een keuze doe ik hier zelf ook mijn verhaal.

Omdat er minder kans op complicaties zijn, ik sowieso al last had van een droogtegevoel en de herstelperiode korter is, koos ik voor Reflex Smile. Een redelijk recente techniek, wat duurder maar het maakt zijn beloftes waar. Die 600 euro meer had ik er graag voor over.

Over de techniek vind je heel wat terug online maar waar ik zelf veel schrik voor had uit het onwetende, is wat je zelf te zien krijgt tijdens de behandeling. Ik kan je geruststellen dat dat meevalt. Je krijgt eerst verdovende oogdruppels toegediend. Dat geeft een beetje hetzelfde effect zoals een verdoving bij de tandarts: je hebt het gevoel dat je kwijlt (huilt in dit geval) maar dat doe je niet. De oogspreider ziet er een marteltuig uit maar met de verdovende oogdruppels en de voorzichtigheid van de dokter voel je er eigenlijk niets van. Daarna komt er een instrumentje dichterbij je oog totdat het zich lichtjes vacuüm vastzuigt. Zelf zie je een groen knipperend lichtje en voel je niets. Dan begint het laseren en wordt het groene lichte wazig en verdwijnt het. Dan is het laseren eigenlijk al gedaan.

Daarna volgt het meest ongemakkelijke, maar niet pijnlijke, gedeelte waarbij de dokter de gecreëerde lentikel door de gemaakte opening losmaakt en verwijdert. Hiervoor word je tot onder een microscoop en fel licht gebracht. Zelf zie je het licht heel wazig en zie je verder niets, ook niet het metalen staafje die de dokter gebruikt. Het is wat ongemakkelijk omdat je beseft (niet voelt) dat men bezig is aan je oog doordat het wazige licht soms vervormt omdat men wat drukt op het oog.

Tot mijn grote verbazing, kon ik wanneer ik van de operatietafel stapte, al scherper zien dan zonder lenzen. Het leek alsof ik door een stuk plastic keek dus wazig maar toch al scherper. Ik had absoluut geen pijn, geen tranende ogen noch het gevoel dat er zand in mijn ogen zat. Mijn oogleden voelden alleen wat zwaar en daarom heb ik eens thuis 2 uurtjes geslapen. Ook daarna had ik totaal geen last en heb zelfs dezelfde dag tv kunnen kijken en de ondertitels kunnen lezen zonder problemen.

In de eerste weken had ik wat last van droge ogen maar daarvoor had je oogdruppels. De eerste 1,5 maand zag ik wat grotere halo"s of schitteringen rond lichten. Maar dat is nu allemaal verdwenen. Het is ongelofelijk maar ik zie nu alles 100% en heb geen bril of lenzen meer nodig. De eerste weken heb ik dan ook een traantje gelaten omdat ik nooit had gedacht dat het zo snel en vlekkeloos zou verlopen. Het gevoel niet meer afhankelijk te zijn van bril/lenzen is geweldig.

Ondertussen ben ik eraan gewend en is het alsof ik nooit anders geweten heb. Het is niet goedkoop maar als je de afweging maakt tov de rest van je leven brillen en lenzen te kopen, valt het goed mee. Ik zou het sowieso aanraden! Had ik geweten dat het zo vlot ging, had ik het al veel eerder gedaan.