Positieve ervaring met PRK behandeling

Door T. van der Wiel op 21 januari 2005

Enkele jaren geleden las ik een artikel in het AD over een journalist die een laserbehandeling liet doen en dit beschreef. Ik vond het fascinerend maar voor mijzelf niet weggelegd en verder heb ik eigenlijk nooit serieus overwogen mijn ogen op deze wijze te laten behandelen.

Tot ik eind 2003 vanwege mijn werk (automatisering) in contact kwam met een aantal mensen die een kliniek voor refractie chirurgie gingen starten. Na veel informatie via internet te hebben ingewonnen over met name de risico"s, heb ik besloten mij bij deze nieuwe kliniek te laten behandelen. De kliniek heb ik letterlijk zien opbouwen en inmiddels kende ik door mijn werk de personen en artsen achter deze kliniek beter. Hierdoor heb ik vertrouwen gekregen in de kliniek ondanks dat zij nog maar juist waren begonnen.

Bij een ingreep als een laserbehandeling is het volgens mij belangrijk dat alles klopt, de ervaring van de arts, de gebruikte apparatuur, de protocollen die worden gebruikt enz. Maar wat bovenal aanwezig moet zijn is de wil van alle betrokken personen om een behandeling zo goed mogelijk te doen. Ruime ervaring van een oogarts en de laatste nieuwe apparatuur zijn niet veel waard als die ervaring en apparatuur niet goed word gebruikt of slordig wordt gebruikt omdat iemand "zijn dag niet heeft" of geen "hart" heeft voor zijn werk.

Ik droeg een bril met links -3 .00 cyl +2.00 en rechts –3.50 cyl +1,75. Niet heel erg slechte ogen dus maar een bril of contact lenzen zijn dan wel noodzakelijk. Mijn zicht met bril was ongeveer 130% aan beide ogen. Na de vooronderzoeken werd mij een PRK behandeling geadviseerd, de "pijnlijke" methode dus.

Op donderdag ochtend 17 juli 2004 is mijn rechteroog behandeld. De behandeling zelf was absoluut pijnloos. Ik heb het ervaren alsof de handelingen op mijn brillenglas werden uitgevoerd. Zelfs het plaatsen van de klem om het oog open te houden is mij 100% meegevallen.

Al op de terugweg in de auto werd mijn oog behoorlijk gevoelig. Tegen de tijd dat we een halfuur later thuis kwamen kon ik nauwelijks nog uit mijn ogen kijken. Alsof iemand heel hard met een vinger in mijn oog had gestoken. De rest van de dag doorgebracht in een duistere slaapkamer. Tegen 19:00 nam de pijn ineens sterk af en het zicht klaarde een beetje op. De volgende dag (vrijdag) voor controle terug naar de kliniek. Ik was heel erg gevoelig voor licht en het oog was nog steeds behoorlijk pijnlijk. De rit naar de kliniek was zeer onaangenaam zelfs met een donkere zonnebril en pet op. Bij de controle bleek alles er prima uit te zien. Het zicht was alsof je door een stuk bouwplastic keek. Dit kwam o.a. door de bandage lens maar ook omdat bij PRK een wondje ontstaat dat eerst moet genezen. Dus vertrouwen en geduld.

Reeds na enkele dagen (zondag) werd het zicht veel beter en was de pijn bijna weg, toen had ik voor mij zelf al iets van "zelfs als het zicht niet meer verbetert dan zou ik hier al blij mee zijn". De maandag daarop werd de bandagelens verwijderd. Hierdoor werd het oog in eerste instantie weer iets gevoeliger maar het zicht werd meteen weer een stapje beter. De woensdag daarop was het zicht met 1 oog zo goed dat ik eigenlijk gewoon kon auto rijden. Het lezen van borden ging mij nog gemakkelijker af dan voorheen met bril. Mij werd verteld dat dit oog erg snel aan het genezen was en dat dit niet altijd zo snel gaat. Hier moest ik dus rekening mee houden bij de behandeling van mijn linker oog.

Dit bleek te kloppen, de donderdag daarop werd mijn linker oog behandeld. Deze ervaring was gelijk aan de eerste keer maar nu duurde het inderdaad langer voor dat het zicht beter werd. Het ging nu ook veel geleidelijker. De napijn was zo"n beetje hetzelfde als bij het eerste oog.

Inmiddels ben ik ruim 6 maanden verder en ik heb eigenlijk geen rest sterkte. Verder heb ik nu aan ieder oog een zicht van zeker 160%. Ten opzichte van het zicht met mij bril ben ik er dus op vooruit gegaan. Ik heb verder nauwelijks nadelige gevolgen van de behandeling. Geen halo"s alleen in hele lichte mate "starburst" bij felle puntige licht bronnen. Hier had ik met bril ook last van. Auto rijden in het donker is niet anders als vroeger met bril alleen dan geen last van hinderlijk spiegelingen in je brillenglazen. Het enige dat ik nu nog merk is dat ik "s ochtends wat droge ogen heb. Dit is meestal met een minuut of vijf over, overdag heb ik hier geen last van. De droge ogen "s ochtends worden heel langzaam minder.

Ik ben zeer tevreden zowel over de gang van zaken met betrekking tot de laserbehandeling als het over het behaalde resultaat. Na de behandeling en de eerste paar controles kreeg ik keurig een "ontslag" brief voor de huisarts mee en een brief met gegevens voor mijzelf. In beide brieven worden de zgn. K-waarden vermeld die van belang zijn bij een eventuele staarbehandeling in de toekomst. Goed bewaren dus, iedereen die dit niet van zijn kliniek heeft gekregen zou ik adviseren hier alsnog naar te vragen.

Ondanks alle ongemakken direct na de behandeling zou ik het zo weer doen, het zonder hulp middelen alledaagse dingen kunnen doen is voor mij een verademing.

Ik ben behandeld bij Rijnzicht oogkliniek in Oegstgeest door oogarts Hester van Nouhuijs.