Prima zicht na Wavefront behandeling bij Optical Express Amsterdam

Door Paul Zaal op 22 augustus 2007

Op 16 juli 2007 heb ik een Lasik-Intralase-Wavefront ooglaserbehandeling bij Optical Express in Amsterdam ondergaan. Voor de behandeling was mijn sterkte aan beide ogen ongeveer - 4. Hierdoor was ik volledig afhankelijk van een bril. Nu ik mijn ogen heb laten laseren, is mijn zicht beter dan met bril.

Toen ik mij ging oriënteren op de markt voor ooglaseren, kwam ik een advertentie van Optical Express tegen waarin ze een gratis vooronderzoek aanboden. Ik dacht waarom ook niet en besloot me op te geven. Uit het onderzoek bleek dat ik een geschikte kandidaat was voor ooglaseren. De optometrist vertelde mij voor welke behandelmethoden ik in aanmerking zou komen. De Lasik-Intralase-Wavefront behandeling was volgens de optometrist het meest nauwkeurig en zou de beste resultaten opleveren. Dit was meteen ook de duurste: de totale prijs (incl. alle nacontroles) bedroeg 3100 euro (1550 per oog). Omdat ik mijn ogen zeer kostbaar vind, had ik deze prijs er wel voor over en besloot de behandeling te ondergaan.

Op 16 juli om 16.30 uur zou het dan eindelijk gaan gebeuren. Ik had er erg naar uitgekeken en naarmate de datum dichterbij kwam, begon ik toch wel zenuwachtig te worden. Toen ik aankwam bij Optical Express was het eerste dat ik kreeg een tasje met daarin alle oogdruppels (antibiotica, ontstekingsremmer en oogdruppels) en nog wat informatie over wat je wel en niet mag doen na de behandeling. Ongeveer 16.45 uur was ik aan de beurt. Ik kreeg oogdruppels in om de boel te verdoven. Om het oog goed open te houden, plaatste de chirurg een oogspreider.

Eerst werd er een flapje gemaakt m.b.v. Intralase. Vervolgens kon "het laseren" daadwerkelijk beginnen. Dit was echt een fluitje van een cent en duurde ongeveer 30 seconden. Het enige vervelende vond ik het maken van het flapje en het open klappen ervan. Hoewel je ogen zijn verdoofd, zie je alles wat er gebeurt. Bij het terugplaatsen van het flapje van mijn linkeroog had de chirurg enige moeite (waarschijnlijk doordat ik mijn oog dichtkneep waardoor de oogspreider van zijn plaats schoot). Ik hield er een flinke bloeduitstorting aan over op mijn linkeroog.

Na de behandeling kon ik naar de "relaxruimte", een donkere kamer waar je even tot rust kunt komen. Hier heb ik ongeveer 20 minuten gezeten met mijn ogen dicht. Dit was nodig zodat de flap kon genezen. Mijn ogen traanden vrij heftig. Na 20 min. kwam de chirurg; hij wilde nog even kijken of alles goed was gegaan en de flap nog op de juiste plaats zat. Dit was het geval en ik kon naar huis.

Eenmaal thuisgekomen heb ik mijn ogen zoveel mogelijk dichtgehouden. Af en toe kon ik het niet laten om even te spieken en ik kon zowaar de ondertiteling op de tv lezen! Echt wonderbaarlijk.De volgende dag terug op controle geweest. Het zag er goed uit aldus de optometrist en ik kreeg te horen dat ik goed moest blijven druppelen. De eerste week na de behandeling viel me op dat mijn rechteroog sneller herstelde dan de linker, het oog met de bloeduitstorting. Dit baarde me wel zorgen omdat mijn linkeroog altijd het dominante oog is geweest. Maar de optometrist stelde mij gerust door te vertellen dat ieder oog in zijn eigen tempo herstelt. Alles zou vanzelf weer goed komen en ze sprak de verwachting uit dat mijn zicht naar alle waarschijnlijkheid 120% zou worden. Het herstel ging naar mijn mening erg langzaam, maar ik merkte dat mijn zicht met de dag verbeterde. Dat voelde wel als een geruststelling.

Bij mijn laatste controle op 16 augustus bleek dat mijn zicht beter was dan 100%, ik kan zeer goed zien van veraf en dichtbij. Het voelt als een openbaring. Gelukkig voelen mijn ogen niet meer zo droog aan als in de eerste maand. Achteraf kan ik stellen dat ik blij ben dat ik de stap heb genomen, hoewel ik het best eng vond.