Wat went dat goede zicht snel!

Door M. Tilroe op 25 december 2007
Het is voor mij alweer 6 weken geleden. Wat went dat goede zicht snel zeg.

Ik (25 jaar) ben behandeld bij het Dr. Brinkhorst Eye Center. Hier heb ik een Lasikbehandeling gehad.
Dit heb ik samen met mijn vriendin (24 jaar) laten doen. Voor ons hield dit in dat we eerst een vooronderzoek hebben laten doen om te kijken of een laserbehandeling mogelijk was. Na het groene licht te hebben gekregen hebben we een aantal weken met een bril rond moeten lopen, zodat onze ogen weer hun natuurlijke bolling krijgen die ze niet hebben terwijl je lenzen draagt. (we droegen beide al 8 en 10 jaar zachte lenzen).
Na 2 weken met de bril te hebben gelopen werden onze ogen eens echt "onder de loep genomen" en werd de definitieve behandeling vastgesteld. Voor ons beide werd het een specifiek op de persoon toegeschreven behandeling, omdat we beide een "cilinder" hadden.
Na dit onderzoek tel je letterlijk de minuten tot de behandeling. Gelukkig was dit slechts enkele weken erna.
De dag van de behandeling begon voor ons met een kopje koffie en een tabletje om wat rustiger te worden/blijven tijdens de behandeling.

Mijn vriendin werd als eerste behandeld. De behandeling konden mijn vader (onze chauffeur) en ikzelf in een wachtkamer volgen op een scherm. Later werd me verteld dat dit niet aan te raden is als je zelf nog erna behandeld moet worden. Ik had er gelukkig geen last van.

Na 10 min. stond mijn vriendin buiten met een grote zonnebril en voelde zich goed.
Mijn beurt! Na een paar verdovende oogdruppels (voor de niet lensdragers schijnt dit even te prikken. Lensdragers herkennen dit als een vuiltje onder je lens) en het aantrekken van hoesjes rond de schoenen, een schort en een haarmutsje werd ik de behadelkamer ingeleid. Hier werden nog wat extra verdovende druppels toegediend. Op de behandeltafel word er 1 oog afgeplakt en legt de oogarts ondertussen alles nog eens uit. Het te behandelen oog word met een klemmetje open gehouden en hierop word een zuignapje geplaatst met een motortje/mesje erin. De zuignap plaatsen is het enige nare gevoel geweest. Het is een vreemd gevoel en drukt op je oogbol, maar verder niet pijnlijk. Het motortje/mesje snijdt een oogflapje van je hoornvlies. Dit klappen ze weg en daarna moet je naar een rood lampje kijken. De laserbehandling begint. Zodra dit klaar is (ca. 30 sec.) klappen ze het oogflapje weer terug en gaan verder met het volgende oog.
Sit alles duurt nog geen 10 min.

Na de behandling voel je je raar. Je kunt goed zien, maar je ogen open houden lukt niet. Ook niet met de zonnebril. Het was me gelijk duidelijk waarom je niet zelf terug mocht rijden. Ik kon net de auto vinden. Tip! draag geen witte of lichte kleding. Je hebt al genoeg moeite met fel licht/kleur. Het druppelen verlioopt wat moeizaam omdat je ogen niet op willen en je voelt je een beetje ellendig. Wij zijn lekker op bed gaan liggen en proberen te slapen. Na een uurtje of 4-5 gaat het een stuk beter en kun je je ogen weer fatsoenlijk openen. JE ZIET INEENS GOED! Echt heel vreemd na 10 jaar.

De volgende dag kun je als zelf rijden naar de 1ste controle. Mijn vriedin had wat last van zien in het donker, maar na een aantal weken is dit ook verdwenen. Ze had moeite met lamepn in het donker. Waarschijnlijk omdat als je jong bent je pupillen groter worden dan wanneer je wat ouder bent.

Nu 6 weken verder moeten we alleen nog druppelen als we de behoeft hebben ipv ieder uur/6 maal daags. Dit doen we iedere morgen en avond nog en zien we beide 100%

Dit is iets wat we iedereen aan kunnen raden! Het is een investering, maar zeker de moeite waard.